Twijfels, tranen, troost en trots

Twijfels

Ik heb er alles aan gedaan om Upgrade Welzijn tot een succes te maken en dat is het moeiteloos geworden. Toch is er 1 ding wat ik niet heb gedaan en daar heb ik spijt van: ik heb zelf niet op het podium gestaan. Het gevoel van spijt kwam bij het slotapplaus. En later bij de borrel toen ik hoorde “Anneke, wat leer jij ons nu? Profileren! En wat heb jij gedaan?” (dank je Ed en anderen ;-))

Verdikkeme, die stomme bescheidenheid ook! Bescheidenheid siert de mens maar is niet altijd handig. Zeker niet als het gaat om marketing en profilering.

Er zijn vele gedachten die je klein kunnen houden. Een van die gedachten is “Wie ben ik om ….” en vul maar in. We hebben allemaal bij tijd en wijle last van het oer-Hollandse gevoel van doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Bescheidenheid siert de mens en opscheppen doe je niet. Als je alles maar gewoon vind wat je doet heb je nooit een reden om erover te praten, om jezelf te laten zien. Je blijft op de achtergrond en onzichtbaar. Wanneer dit idee is gesetteld in jouw brein is het moeilijk om jouw mindset los te laten. Gevolg is dat je veel twijfels krijgt. Er komt een spanning tussen glimmen van trots en verdwijnen in het decor.

Bij twijfel wint de bescheidenheid want dat is veilig en bekend. En pak je niet jouw podium. In mijn trainingen kom ik altijd de momenten van trots tegen en als ik dan vraag ‘heb je jouw trots gedeeld met de buitenwereld’ is het antwoord meestal ‘nee’.

Tranen

Natuurlijk zijn er momenten dat je hier vreselijk van baalt of, zoals ik achteraf spijt krijgt. Misschien voel je een gemiste kans voor jezelf. Dat kan een klein verdriet of een groot verdriet zijn. Groot verdriet is het zeker als onzichtbaarheid van jou en jouw collega’s leidt tot onzichtbaarheid van jouw welzijnsorganisatie. Als niemand het antwoord heeft op die rotvraag “maar wat doen jullie nu eigenlijk?”. En als dit leidt tot een streep door de subsidie en er uiteindelijk ontslagen vallen. Stoer doen is nu niet handig. Ruzie maken ook niet. Tranen zijn er om geplengd te worden en zakdoeken om jouw tranen te drogen.

Troost

Het is nooit te laat. Als je gaat werken aan jouw mindset en bescheidenheid durft in te ruilen voor trots kun je altijd, wanneer en waar jij maar wilt, jouw podium pakken. Mijn spijt is voorbij. Zeker nadat ik het filmpje van Upgrade Welzijn zag wat ik nu bij deze met trots aan jullie presenteer. Je kunt het hier bekijken.

Troost is ook dat je niet altijd zelf op het podium hoeft te staan maar dat soms andere mensen dit voor jou doen en zeggen en vooral ook laten zien hoe blij ze zijn met jouw hulp. Ook in deze zin was ik aangenaam verrast door het filmpje.

En mocht het nu nog niet duidelijk zijn: Upgrade Welzijn was supergaaf en volgens een deelnemer “het meest positieve event in welzijn ever”. Yeahhhh :-))))

Maar nu weer terug naar de lessen. Ik heb enorm veel geleerd. It’s all about your mindset.Het begint met het onderzoeken van jouw eigen belemmeringen. En ik heb weer ervaren hoe fijn het is om hier hulp bij te krijgen, om het samen te doen. Daarbij heb je stimulans nodig om groter te denken en te groeien. Om over jouw angst heen te stappen en jouw podium te pakken.

Trots

In deze tijd van terugblikken heb ik daarom een vraag aan je: wat was jouw moment in het afgelopen jaar waar je glimmend trots op bent? Weet je het? Ga dan nu naar buiten en deel jouw trots! Vertel het aan jouw baas en aan elkaar (dat kan nu!). Verzamel alle momenten van trots en zet ze op jouw website, vertel het in jouw jaarverslag. En als laatste: laat in een reactie hieronder ook aan mij en alle landelijke collega’s weten waar jij trots op bent! You go girls and boys!!!!


Sociaal Werker in hart en nieren? Ontdek nu de ONDERNEMER in jou!

Doe de [gratis] test en ontvang een waardevol rapport met jouw profiel, tips, inzichten en een leuke oefening.
Ga hier naar de test >>>

Reacties

  1. Mijn trotsmoment van de afgelopen periode heeft direct te maken met Upgrade Welzijn. Ik kreeg de kans om het laatste gedeelte van de workshop over jongerencultuur van Frank van Strijen te geven. Ik trok de stoute schoenen aan en zei hier volmondig ja op, terwijl ik nog nooit een workshop heb gegeven. En het lukte! En ik heb weer een nieuwe kracht van mezelf ontdekt!

  2. graag ontvangst van ezine, verademing dat ik je gevonden heb. Hartelijke groet van Gea Boon Werkzaam in Buurtkamer Vathorst Sociaal cultureel werker en kunstenaar
    zieonze blog http://buurtkamervathorst.blogspot.com/
    we volgen je twitter sinds vandaag, wil je ons ook gaan volgen?

  3. @Johan: Wat super! Ik hoop dat je deze nieuwe kracht nog verder gaat ontdekken en vaak gaat gebruiken.

    @Gea: natuurlijk ga ik je terugvolgen ;-) En ik zet je op de lijst voor mijn ezine. Dankjewel voor de mooie woorden.

    Groet,
    Anneke

  4. Mijn moment van trots speelt zich de afgelopen paar maanden af! Mijn vriend en ik zaten Lost Boys te kijken, en mijn vriend zei dat ik iets met mijn project Kiezen voor Kansen moest gaan doen. Ik durfde niet goed, dacht dat het niet zo heel bijzonder was allemaal. Uiteindelijk toch Frank van Strijen benaderd, en vanaf toen ging de bal rollen. Afgelopen dinsdag heb ik mijn 1e workshop gegeven aan 25 jongerenwerkers op de dag vh jongerenwerk en warempel sloeg het aan. In de eigen regio begint het ook in te slaan, en het lijkt erop dat 2012 een gouden jaar gaat worden voor “Kiezen voor Kansen”.
    Als ik terugdenk hoe dit ooit begonnen is 4 jaar geleden dan word ik stiekem toch wel een beetje trots!!

  5. Ha Kim, en zo’n gouden jaar voor de boeg is natuurlijk een prachtig vooruitzicht ;-) Wat goed dat je het toch hebt gedurfd! Ik wens je een succesvol 2012!

    Groet,
    Anneke

Laat wat van je horen

*