De echte klant van welzijn.

Wie is de echte klant van welzijn?

Een tijdje terug was ik op een bijeenkomst van MOVISIE over (en met) toonaangevende managers. Een van de vragen was: waar liggen managers wakker van? En wat denk je? Managers liggen wakker van de vraag “Wie is de klant”. En toen hoorde ik het voor het eerst: klant-klanten en client-klanten. Gebruik jij deze termen ook? Dan moet je je daar vast ongemakkelijk bij voelen. Volgens mij is het weer een mooi voorbeeld van de moeite die wij hebben om keuzes te maken.

Ik stel voor dat jij kiest. Dat je kiest voor de echte klanten en dat zijn wat mij betreft de client-klanten. Kwetsbare burgers die jou nodig hebben bij het meedoen en bijblijven. Mensen van vlees en bloed die verdriet hebben, eenzaam zijn, uit willen huilen en oplossingen zoeken. Alleen door scherp te focussen op jouw klanten en door compassie te voelen voor hun nood, kun jij ze te helpen. Dat is de basis, de legitimatie van jouw werk.

Dan stel ik voor dat we de vitale burgers, die jij natuurlijk heel hard nodig hebt om de kwetsbare burgers te helpen, de helpers noemen. Dit geldt trouwens ook voor sponsors en fondsen. Mensen en bedrijven willen graag helpen en jij zorgt voor de verbindingen maar nog steeds met de focus op kwetsbare burgers. Daar doe je het voor. Daar doen deze vrijwilligers het voor.

Dan zijn er nog de klant-klanten. Ik stel voor dat we die gewoon opdrachtgever noemen. Een wethouder, ambtenaar heeft een probleem: hij of zij wil leefbare wijken vol met gelukkige, zelfredzame burgers. En daar ga jij bij helpen. Door opnieuw scherp te focussen op kwetsbare burgers, jouw echte klanten, laat jij zien dat jij werkelijk kunt helpen. Het bewijs zit niet in evidence based onderzoek of SROI maar in die klant, jouw ambassadeur die op de nieuwjaarsreceptie van de gemeente de wethouder in het oor fluistert dat hij zo fijn door jou geholpen is.

Wie is jouw echte klant? Je kunt hieronder reageren.