Waar ben jij van? Merkverwarring in het sociaal werk.

Het is soms erg verwarrend. Was jij als Sociaal Werker gewoon werkzaam bij Stichting B komt er een organisatieverandering en ben je ineens van Stichting C. En dat terwijl jij al jaren geleden kwam werken bij club A waar eigenlijk iedereen je van kent. En waar iedereen het nog over heeft. Niemand die nog snapt dat A veranderde in B en nu opeens C is.

Diegene die zich waarschijnlijk het drukste hierom maakt is Stichting C. De nieuwe organisatie met de nieuwe naam. Die ontzettend hard zijn best moet gaan doen om de nieuwe naam als merk in de markt te positioneren. De bestuurder, de managers en waarschijnlijk ook de communicatie medewerker hebben met veel elan het nieuwe logo van C gepresenteerd, de folders, T-shirts en posters die C in de markt moeten zetten als het nieuwe merk.

Maar helaas! Na een jaar duikt toch nog steeds B weer op. In gesprekken, op een haastig door een medewerker in elkaar gezette flyer. En dan is er ook nog steeds die oudgediende collega die ooit begon bij Club A en nog steeds niet doorheeft dat het ondertussen C is geworden.

En eigenlijk voelt iedereen zich er ongelukkig bij. Ik kom dat vaak tegen in mijn trainingen en gesprekken met organisaties. En dat gaat mij aan het hart. Vooral als ik merk dat het professionals belemmert in hun profilering. Vandaar dat ik mijn duit nu in het zakje doe.

Hoe los je dit nu op? Dat het opgelost moet worden staat voor mij als een paal boven water. Want met verwarring kom je niet verder. En zal C nooit een sterk merken worden en zullen A en B zich niet gehoord en gezien voelen.

De oplossing zit in het bouwen van een merkarchitectuur. Een merkarchitectuur is een strategische keuze hoe merken zich ontwikkelen. Welke merken verdwijnen? Welke merken blijven? En hoe gaan A, B en C zich tot elkaar verhouden? Eigenlijk is het heel simpel. Bovendien is er veel kennis voorhanden in boeken en bij positionering experts.

Even een klein zijsprongetje: De organisatieveranderingen komen vaak voort uit de meer zakelijke beslissingen. Zakelijkheid is de laatste jaren in rap tempo ons werkveld binnengekomen. Dat is helemaal niet erg maar we zouden ons wel beter moeten realiseren dat we dan ook nieuwe kennis nodig hebben. En dat wordt vaak vergeten.

Terug naar het merken probleem. De oplossing vraagt dus om een strategische keuze. Dus is het management aan zet. Na het vastleggen van de merkarchitectuur volgt het vastellen van bijpassend en gewenst gedrag door de medewerkers. Waarbij het goed is dat managers zich realiseren dat mensen zaken doen met mensen. Klanten zijn gehecht aan de professional! Dus naar mijn mening zijn de professionals ieder op hun eigen manier de belangrijkste (sub)merken. Geef ruimte voor professional en personal branding!

Als je dit leest als professional en je herkent het probleem stuur dan dit blog door naar je manager want daar ligt de oplossing. Lees je dit en ben je manager dan heb ik een boektip voor je: “Positioneren, stappenplan voor een scherpe positionering” van Rik Riezebos en Jaap van der Grinten. Hoofdstuk 3 gaat over de Merkarchitectuur.

 

Laat wat van je horen

*