Die ellendige telefoon

 

Vanmiddag wandelde ik met mijn hondje langs het speelveldje bij mij in de straat. En ik zag het gebeuren.

Een moeder en drie kleine kindjes bij het draaiende molentje. De oudste twee aan het draaien, de jongste [nog een baby] kruipt erop en de moeder verdiept in haar telefoon.

Jongste valt eraf en begint hard te huilen. Moeder schrikt en pakt haar baby op. En wordt vervolgens flink boos op de twee oudsten en geeft hen de schuld. Twee meiskes van nog geen vier jaar. Die vervolgens ook hard beginnen te huilen.

Die ellendige telefoon ook! En ik moet flink de neiging onderdrukken om naar de moeder te roepen hoe stom het is dat zij haar telefoon belangrijker vindt dan de veiligheid van haar kids. Het is me gelukt.

Dat is maar goed ook want in de volgende seconde flitst het door mijn hoofd dat dit mij ook had kunnen gebeuren.

Ik ben net als haar en net als zoveel anderen een beetje verslaafd aan mijn telefoon. Een beetje boel eigenlijk wel …

 

Wat is dat toch voor iets stoms? Altijd maar die telefoon binnen handbereik. Om de paar minuten dat ding pakken om te checken of er iets binnenkomt: een appje van mijn kind, of ik al weer aan de beurt ben bij De Slimste Mens, of er een student heeft gepost in de Student Support Groep, of er al weer een ticket is verkocht voor Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers, of mijn lief me al een hartje appt … En zo is er nog veel meer.

Gisterenavond nog. Om 00:30 zat ik in het donker op de bank te turen naar mijn schermpje: verdwaald op facebook. De lamp die in de avond automatisch aangaat was alweer uit en de andere lampen was ik vergeten aan te doen. Op zo’n moment ben ik niet echt trots op mezelf.

Net zoals de moeder van binnen ook weet dat het niet de schuld was van de twee meisjes maar haar eigen onoplettendheid.

Die ellendige telefoon ook. Tegelijk kan ik niet zonder. In ieder geval op dit moment niet. Als ondernemer zit mijn hele bedrijf in dat ding. En vaak is dat ook een zegen omdat het me enorm veel vrijheid biedt.

Toch merk ik dat er bij mij wat verandert. Dat ik steeds meer zoek naar offline ontmoeting en verbinding: koffiedates, een feestje, samen eten, goede gesprekken. Met mijn lief, mijn kids, familie, vrienden en zeker ook met mijn klanten. En ik merk dat ik niet de enige ben. Merk je dat er bij jou ook iets aan het veranderen is?

 

Dit is ook de reden dat ik zo enorm uitkijk naar het event op 30 oktober. Gewoon een dag met elkaar zijn, verhalen en inzichten delen, elkaar verder helpen en samen een borrel drinken. Klanten die al twee jaar in mijn programma zitten ga ik op 30 oktober gewoon voor het eerst echt ontmoeten. Super gaaf.

Begrijp me goed: ik ben niet tegen online en digitaal. En meestal ook niet tegen de telefoon. Maar ik wil vaker ervoor kiezen om de telefoon weg te leggen en mensen vaker in het echt ontmoeten.

Kennen wij elkaar ook al een tijdje? Maar hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet? Dan wordt het tijd! Je bent van harte welkom op 30 oktober op Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers. Tot dan!

Info + Tickets >>>

Laat wat van je horen

*