De 5 Beste Geldtips voor Sociaal Werkers

 

Als Sociaal Werker krijg je steeds vaker te maken met geldzaken.

  • Omdat je onderhandelt met de gemeente over een offerte
  • Omdat je naast alle gratis diensten een betaalde cursus aanbiedt
  • Omdat je een eigen bedrijf bent begonnen

Geldzaken roepen vaak veel verwarrende emoties op. Zeker omdat de meeste sociaal werkers mensen veel en veel belangrijker vinden dan centen. Geld is vaak een noodzakelijk kwaad.

Ik heb zelf ook nog geregeld last van die emoties. Vooral schaamte steekt bij mij nogal eens de kop op. Maar ik weet ermee te dealen. Ik vind dat jij dit ook zou moeten kunnen met het oog op de ontwikkelingen in ons werkveld. Ik vind dat iedereen werkzaam in het sociaal werk [uitvoering, management, bestuur en toezicht] geldvaardig moet zijn. Daarom deel ik graag mijn 5 beste geldtips.

 

1. Baseer je prijs altijd op de waarde die je levert en niet op de kosten

Als jij jezelf serieus neemt en ook echt gelooft in het verschil dat je maakt in de levens van mensen, dan past daar een goede prijs bij. Wanneer jij een prijs vaststelt is het belangrijk dat je deze waarde voor ogen houdt. Ga niet calculeren op je kosten. Werken met een kaal en koud uurtarief staat vaak veel te ver af van de waarde van je dienst of product. Bovendien doe je jezelf dan altijd te kort.

 

2. Noem je prijs met trots

Een goede prijs is een prijs die goed voelt. Een prijs waarbij jij je trots voelt op je vak. Dat is ook gewoon de prijs die je goed kunt verkopen als je staat voor de waarde die je levert. Als je dat uitstraalt dan zullen klanten en opdrachtgevers graag zaken met je doen.

 

3. Geef nooit korting

Als een klant of opdrachtgever je te duur vind is het heel verleidelijk om korting te geven. En als je eenmaal die poort openzet zal de klant nog meer korting verlangen. Korting geven is jezelf ongeloofwaardig maken. Was je eerste prijs dan niet goed? Te duur? Ik geef zelf nooit korting. Als een klant mijn prijs niet kan of wil betalen dan kijk ik altijd eerst of ik de waarde kan ophogen door iets extra’s aan te bieden. Komen we er dan nog niet uit dan is het gewoon een NEE. Ook goed. Daarna komen er weer nieuwe klanten en opdrachtgevers.

 

4. Een NEE is prima

Een NEE is prima. Een NEE is ook een besluit. Daarna kan de opdrachtgever of klant weer verder en ik ook. Dat is misschien wel het allerbelangrijkste: dat er een besluit komt dat voor iedereen goed voelt. Als er na een NEE toch nog weer een opening komt ga dan niet verder met het verder uitkleden van de oude offerte maar begin opnieuw. En ga dan weer voor een JA.

 

5. Kijk niet in de portemonnee van de ander

Dit is zo verleidelijk! Van tevoren ga je dan al bedenken dat jouw klant of opdrachtgever dit nooit gaat betalen. Want zoveel geld heeft hij of zij vast niet. Medelijden helpt echt niet. Het is veel meer respectvol als je de klant of opdrachtgever zelf laat bepalen wat hij of zij van jouw prijs vind. En of voor hen de prijs in verhouding staat met de waarde die ze van je krijgen. Dat kunnen ze trouwens ook heel goed zelf.

 

Wil je meer tips? Boek dan de workshop “Sociaal Ondernemerschap in het Sociaal Werk”. Bel 06-42359611 of mail a.krakers@welzijnnederland.nl

 

De Eindejaarsknaag [met uitnodiging!]

Gastblog door Marloes Sikkema

Ten eerste, hartelijk dank aan Anneke voor haar aanbod om deze oproep te hosten op haar blog! Ik hecht veel waarde aan de warme manier waarmee zij ondernemende mensen een zet in de juiste richting geeft.

Het knagende gevoel

Begint het bij jou ook te komen, dat gevoel dat 2018 bijna voorbij is? De neiging om te gaan inventariseren wat écht nog moet gebeuren voor het einde van het jaar? Het bekende knagende gevoel dat je meer van je lange-termijnambities had willen bereiken in 2018?

Ik worstel er alweer een paar weken mee, en heb besloten er iets aan te doen. Mijn doel is om mijn ervaring als begeleider van innovatieprocessen te vangen in een makkelijk implementeerbaar instructieboek. Niet een boek vol gelikte tools die toch niet werken voor échte ondernemers met échte problemen, maar één waarbij per ontwikkelingsfase de juiste VRAGEN gesteld worden om:

  • de barrières bloot te leggen die de gewenste vernieuwing tot nu toe in de weg hebben gestaan;
  • de reden te achterhalen WAAROM een organisatie wil vernieuwen. Door deze reden als uitgangspunt te nemen voor de vernieuwing, zorg je voor producten en veranderingen waarmee je écht een verschil maakt voor jezelf en voor anderen.

OPROEP

Nou hoop ik dat er onder jullie iemand is die als knagende lange-termijnambitie een INNOVATIE of een VERANDERING heeft. Ik wil je graag bij mijn project betrekken. En je dus uitdagen TOCH nog dit jaar iets met je Eindejaarsknaag te doen. 

Op 6 december organiseer ik een soort eenmalige meetup waarbij we elk de volgende zaken vastleggen (en ja, ik doe dus zelf mee):

  • een BRIEFING van onze ambities. Inclusief WAAROM je dit wil doen (waarom past dit bij jou, waarom is deze verandering nodig, wie zit erop te wachten) en wat de opdracht aan jezelf is, inclusief jouw eigen definitie van succes. 
  • een BIRD IN THE HAND actie. Wat kunnen we deze laatste paar weken concreet nog doen om voortgang te boeken in onze ambitie?
  • een COMMITMENT met HAALBARE taken voor de komende drie maanden waarvan je zeker weet dat je die naast de dagelijkse werkzaamheden kunt behalen.

Door mee te doen, help je mij met de eerste werkbladen voor mijn boek. Mijn doel is om het boek het komende halfjaar af te maken en samen met een bedrijf te testen.

Ik hoop van harte dat er onder jullie mensen zijn die zich herkennen in ‘de knaag’ en met mij DIT JAAR nog aan de slag willen gaan met onze lange-termijnambities!

Aanmelden

  • Wanneer: 6 december 20.00
  • Waar: Regio Amersfoort (locatie volgt)
  • Inschrijven: https://goo.gl/t4jZth
  • Kosten: gratis

Een nieuw hoofdstuk

 

Het borrelt.

Al een hele tijd.
Nu is het tijd om met jou te delen wat er borrelt.
Omdat er een nieuw hoofdstuk aankomt.
Omdat verhalen inspireren.
Omdat het misschien bij jou ook borrelt.

Ik verlang naar een nieuw hoofdstuk in mijn ondernemerschap. Een nieuw bedrijf!

Het eerste moment dat ik me realiseerde dat er een verlangen groeide, schrok ik enorm.

Onbestemde gevoelens van schaamte en schuld vermengden zich met het onbestemde verlangen.
Wat volgt is een troebele tijd.

Ik herken dit bij mijn klanten. Sociaal Werkers die verlangen naar een eigen bedrijf en daar een lange aanloopperiode voor nodig hebben. Misschien herken jij het ook bij jezelf. Dat je een droom hebt hoe het anders kan in je leven maar dat het beeld nog troebel is.

Come what may …

Het kost tijd. Dat ervaar ik nu zelf heel duidelijk. Na mijn schrik heeft het mij geholpen om gewoon maar open te staan voor wat zich aandiende zodat het pad zich kon ontvouwen. “Come what may”.

Een beslissend moment.

Nu ben ik zover dat ik het met je wil delen. Een beslissend moment diende zich aan op Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers. Graag neem ik je even mee naar dat moment.

Gastspreker Riemie van Dijk, sociaal werker en expert in storytelling, heeft de deelnemers aan het event geholpen om hun verhaal te maken. Haar vraag was:

Wat in je werkende leven was een gebeurtenis, situatie of voorval die:

  • jou getriggerd heeft om de spannende sprong in het diepe te maken, “ik wil het verschil maken’, zo kan ik sporen achter laten”
  • je inspireert en maakt dat je alle dagen weer zegt “ik ga er voor!”
  • zorgt dat je de moed erin houdt, omdat je weet “hier doe ik het voor!”

Mijn frustratie.

Nu ken ik mijn verhaal. Ik ken die gebeurtenis en die situatie. Het zijn al die frustrerende momenten dat ik als Sociaal Werker niet gezien werd. Dat er op ons budget werd bezuinigd omdat we geen goed antwoord hadden op die verschrikkelijke rotvraag: en wat doen jullie nu eigenlijk.

Tel daarbij de momenten van verslagenheid toen ik mijn eigen bedrijf was gestart en als sociaal werker geen idee had hoe ik moest ondernemen. En vervolgens ook als ondernemer niet werd gezien.

Dat is mijn verhaal. Waarvoor ik de sprong heb gemaakt. Die mij nog steeds alle dagen inspireert om ervoor te gaan. Mijn verhaal waarmee ik duizenden andere sociaal werkers heb mogen inspireren om hun verhaal te ontdekken. Om vervolgens ook de sprong te wagen.

Het nieuwe verhaal dringt zich op.

Op de uitnodiging van Riemie om in tweetallen je verhaal op te zoeken, bleef ik zitten. Ik ken immers mijn verhaal. En terwijl om mij heen het geroezemoes van alle mooie verhalen steeds luider werd drong zich het nieuwe verhaal aan mij op.

Het verhaal wat al een hele tijd borrelt.

Het troebele verlangen.

Toen wist ik dat het tijd is om het nieuwe verhaal te vertellen.

Ik heb Inge opgezocht. Inge was die dag mijn assistent en zat ook alleen op een stoel. Ik ben bij haar gaan zitten en heb haar mijn nieuwe verhaal verteld. Het was een ontroerend moment. Dankjewel Inge!

Een nieuw hoofdstuk.

Nu weet ik dat een nieuw hoofdstuk zich aandient. Dat mijn nieuwe verhaal verteld mag worden. En het voelt net zo spannend als in 2006 toen ik die spannende sprong in het diepe maakte. Alleen ben ik nu wat ouder en durf ik het beter om dicht bij mijzelf te blijven.

Lotgevallen van een vijftiger: The Art of Seniority.

Het nieuwe hoofdstuk in mijn ondernemerschap is gebaseerd op mijn nieuwe verhaal. Het verhaal gaat over ingrijpende gebeurtenissen uit mijn privé leven de laatste jaren. Over leiderschap. Over de lotgevallen van een vijftiger: The Art Of Seniority.

Nu zijn er twee verhalen. Het verhaal van de sociaal werker en het verhaal van de vijftiger. Hoe ik dit met elkaar kan verbinden in mijn ondernemerschap dat zoek ik nog uit.

Nieuwsgierig naar jouw verhaal!

Dit is een lange post geworden. Dankjewel dat ik mijn nieuwe verhaal met je mag delen. Ik ben benieuwd of je jezelf hierin herkent. Reageer gerust hieronder of stuur meeen mail want ik ben ook nieuwsgierig naar jouw verhaal!

Ik wist het al maar dankzij de workshop van Riemie op het event weet ik het nu nog beter: het vertellen en luisteren naar verhalen is enorm inspirerend. Ook verhalen van vijftigers!

Hoe het afloopt …

Het verhaal is nog maar net begonnen! Hoe het verder gaat is een groot avontuur. Wil je mij volgen in mijn nieuwe avontuur? Meer blogs en artikelen lezen over leiderschap en de lotgevallen van een vijftiger? Volgen hoe ik mijn nieuwe bedrijf ga bouwen? Klik dan hier >>>

 

 

Wat is nu het beste moment om voor jezelf te beginnen?

 

Dit is een vraag die ik vaak krijg. Ik heb hier geen standaard antwoord op. Wel herken ik steeds beter de signalen. Met name door de vele gesprekken die ik heb met Sociaal Werkers die erover denken.

Dit zijn signalen dat jij er aan toe bent om voor jezelf te beginnen:

 

zonder dat je er actief naar op zoek bent krijg je al opdrachten binnen

Je merkt dat je steeds vaker wordt gevraagd voor een project of klus. Mensen hebben vertrouwen in je en werken graag met je samen. Je staat bekend als een aanjager van innovatie en nieuwe projecten. Als er gepionierd moet worden dan sta jij vooraan.

Het begon met collega’s uit je eigen organisatie maar inmiddels weten ook partners uit het veld je te vinden. En misschien heb je zelfs al je eerste factuur verstuurd!

 

je hebt ideeën en een visie hoe het beter en anders kan

Inmiddels heb je zoveel ervaring dat je feilloos weet waar het fout gaat. Waar mensen niet optimaal worden geholpen. Waar systemen belangrijker zijn dan mensen. Je hebt oog voor de maatschappelijke vraagstukken die nog niet zijn opgelost. En jij hebt een visie. Ideeën over hoe het anders kan. Misschien heb je zelfs in je hoofd al een methode uitgedacht.

In het begin duwde je deze gedachten weg met het idee dat het toch niets kan worden. Maar de laatste tijd denk je steeds vaker dat jouw idee nog zo gek niet is en eigenlijk wel een kans verdient!

 

je verlangt naar vrijheid en dat verlangen is bijna niet meer te stuiten

Vrijheid is een belangrijke waarde in je leven. Vrijheid om de dingen op jouw manier te doen. Vrijheid om je eigen tijd in te delen zodat je meer tijd hebt voor je gezin en vrienden. Vrijheid om je waarde zelf in een prijs uit te drukken.

Dit verlangen naar vrijheid is de laatste tijd steeds sterker geworden. Regelmatig pieker je erover hoe je dit aan moet pakken. Hoe kun je jezelf meer vrijheid geven? Natuurlijk heb je al gedacht aan het starten van je eigen bedrijf. Zou jou dit de vrijheid bieden waar je zo naar verlangt?

 

anderen in je omgeving vragen je wanneer je nu eens eindelijk voor jezelf gaat beginnen

Anderen hebben het vaak eerder door dan jezelf: in jou schuilt een ondernemer! Vooral de ondernemers uit jouw familie en vriendenkring zullen het snel door hebben. Ze herkennen jouw skills en houding.

De eerste keer dat iemand het tegen je zei barstte je nog in lachen uit: “Ik? Een ondernemer?”. Maar inmiddels hoor je het steeds vaker. Ook van die vertrouwde broer, zus, vriend of collega die jou zo goed kent. Zou je het dan toch in je hebben?

 

Herken je een van deze signalen? Dan is het tijd om in actie te komen. De tip die ik meestal geef is om eerst eens te wennen aan het idee dat je gaat ondernemen door het er met anderen over te hebben. Een uitgelezen kans hiervoor is Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers op 30 oktober in Utrecht.

Samen met andere Sociaal Werkers, die net als jij overwegen om voor zichzelf te beginnen of net zijn gestart of al ervaren ondernemer zijn, een dag lang verhalen en kennis uitwisselen. Ik weet zeker dat het je zal inspireren om je volgende stap te zetten.

Het event is in Utrecht vlakbij het Centraal Station. Er zijn boeiende sprekers en je wordt in de watten gelegd met koffie/thee, lunch en na afloop een borrel. Een ticket kost € 125,00 exclusief btw.

Kom ontdekken of nu voor jou het beste moment is om voor jezelf te beginnen!

Vragen? Stuur gerust een mailtje ik denk met je mee!

 

Wacht niet te lang en bestel jouw ticket nog vandaag! >>>

Die ellendige telefoon

 

Vanmiddag wandelde ik met mijn hondje langs het speelveldje bij mij in de straat. En ik zag het gebeuren.

Een moeder en drie kleine kindjes bij het draaiende molentje. De oudste twee aan het draaien, de jongste [nog een baby] kruipt erop en de moeder verdiept in haar telefoon.

Jongste valt eraf en begint hard te huilen. Moeder schrikt en pakt haar baby op. En wordt vervolgens flink boos op de twee oudsten en geeft hen de schuld. Twee meiskes van nog geen vier jaar. Die vervolgens ook hard beginnen te huilen.

Die ellendige telefoon ook! En ik moet flink de neiging onderdrukken om naar de moeder te roepen hoe stom het is dat zij haar telefoon belangrijker vindt dan de veiligheid van haar kids. Het is me gelukt.

Dat is maar goed ook want in de volgende seconde flitst het door mijn hoofd dat dit mij ook had kunnen gebeuren.

Ik ben net als haar en net als zoveel anderen een beetje verslaafd aan mijn telefoon. Een beetje boel eigenlijk wel …

 

Wat is dat toch voor iets stoms? Altijd maar die telefoon binnen handbereik. Om de paar minuten dat ding pakken om te checken of er iets binnenkomt: een appje van mijn kind, of ik al weer aan de beurt ben bij De Slimste Mens, of er een student heeft gepost in de Student Support Groep, of er al weer een ticket is verkocht voor Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers, of mijn lief me al een hartje appt … En zo is er nog veel meer.

Gisterenavond nog. Om 00:30 zat ik in het donker op de bank te turen naar mijn schermpje: verdwaald op facebook. De lamp die in de avond automatisch aangaat was alweer uit en de andere lampen was ik vergeten aan te doen. Op zo’n moment ben ik niet echt trots op mezelf.

Net zoals de moeder van binnen ook weet dat het niet de schuld was van de twee meisjes maar haar eigen onoplettendheid.

Die ellendige telefoon ook. Tegelijk kan ik niet zonder. In ieder geval op dit moment niet. Als ondernemer zit mijn hele bedrijf in dat ding. En vaak is dat ook een zegen omdat het me enorm veel vrijheid biedt.

Toch merk ik dat er bij mij wat verandert. Dat ik steeds meer zoek naar offline ontmoeting en verbinding: koffiedates, een feestje, samen eten, goede gesprekken. Met mijn lief, mijn kids, familie, vrienden en zeker ook met mijn klanten. En ik merk dat ik niet de enige ben. Merk je dat er bij jou ook iets aan het veranderen is?

 

Dit is ook de reden dat ik zo enorm uitkijk naar het event op 30 oktober. Gewoon een dag met elkaar zijn, verhalen en inzichten delen, elkaar verder helpen en samen een borrel drinken. Klanten die al twee jaar in mijn programma zitten ga ik op 30 oktober gewoon voor het eerst echt ontmoeten. Super gaaf.

Begrijp me goed: ik ben niet tegen online en digitaal. En meestal ook niet tegen de telefoon. Maar ik wil vaker ervoor kiezen om de telefoon weg te leggen en mensen vaker in het echt ontmoeten.

Kennen wij elkaar ook al een tijdje? Maar hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet? Dan wordt het tijd! Je bent van harte welkom op 30 oktober op Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers. Tot dan!

Info + Tickets >>>

Soms rol je er zomaar in …

 

Soms rol je er zomaar in. Ben je aan het ondernemen voordat je er erg in hebt.

Je bent Sociaal Werker. Je bent een kei in je vak. Je hebt geïnvesteerd in je professionaliteit. En dat valt op!

Je wordt gevraagd. En nog eens gevraagd. Je voelt je vereerd en zegt natuurlijk geen ‘nee’. Je werkt steeds harder. Er ligt steeds meer leuk werk op je bordje. En met iedere klus, ieder project wordt je beter.

Je werkt aan je positie in de organisatie en je manager is hartstikke blij met je [duh!]. Je collega’s kloppen vaak bij je aan om hulp. Natuurlijk help je ze.

Soms gaat het zelfs zover dat je ook opvalt buiten je eigen organisatie. En dat je betrokken raakt bij projecten van samenwerkingspartners en opdrachtgevers. Je wordt echt gezien! Je hebt echt naam gemaakt.

 

Dan lig je op een nacht wakker in je bed.

Je hebt zo’n drukke, volle dag gehad dat de slaap niet wil komen. En opeens realiseer jij je dat al dat harde werken je tot nu toe helemaal niets heeft opgeleverd. Je bent nog steeds uitvoerend Sociaal Werker, met nog steeds maandelijks hetzelfde bedrag onder de eindstreep op je loonstrook. Als je heel eerlijk naar jezelf bent dan voel je dat het schuurt.

Ik spreek regelmatig met Sociaal Werkers die in een vergelijkbare situatie zitten. Die eigenlijk aan het ondernemen zijn maar omdat ze er zomaar inrollen zich dit niet bewust zijn. Ze geven alles [hun tijd, hun energie, hun kennis] gratis weg.

 

Als je dit niet langer wilt op deze manier dan is dit de oplossing:

vanaf nu ga jij je ONDERNEMER noemen.

 

Het is eigenlijk heel simpel: Van een sociaal werker verwacht je dat die alles wel voor niets doet. Het is immers haar werk. Maar van een ondernemer verwacht je een factuur.

Als jij jezelf positioneert als ondernemer zal het voor anderen duidelijk zijn dat jij ‘in zaken’ bent. Dat het logisch is dat het moment komt waarop jij jouw prijs ter sprake brengt.

Vervolgens is het heel legitiem dat je samen met je manager afspreekt welke taken er bij je baan horen en welke taken je vanaf nu gaat oppakken als ondernemer. Daar gaan jullie vast uitkomen.

 

Het lijkt heel eng om jezelf ONDERNEMER te noemen.

Maar doe het vandaag nog. Je kunt bijvoorbeeld beginnen op je LinkedIn profiel. Je zit dan nog nergens aan vast [KvK en belastingdienst komen later wel].

Op deze manier zet je een prachtige stap naar jouw next level. Je kunt ervaren hoe het voor jou voelt. Als het je bevalt om ondernemer te zijn neem dan de tijd om als eerste het fundament van je bedrijf verder te bouwen en goed neer te zetten.

Daar wil ik je graag bij ondersteunen met mijn BASICS programma. Dan weet je zeker dat je het gedegen en goed aanpakt en niet meer zomaar ergens inrolt.

 

BASICS, basisopleiding Ondernemerschap voor Sociaal Werkers (meer info) >>>

 

 

Hoe ik mijn bedrijf heb opgebouwd en uiteindelijk ontslag nam

 

Veiligheid staat voorop! Ik zal mijn klanten nooit aanmoedigen om onverantwoorde risico’s te nemen. Of om zomaar ontslag te nemen. Als jij voor jezelf wilt beginnen heb je een solide plan nodig. Ik zal je vertellen hoe ik het heb aangepakt. Ik hoop dat dit je inspireert!

 

2005

Dit jaar raakte ik behoorlijk gefrustreerd in mijn baan als directeur van een welzijnsorganisatie. De bezuinigingen hielden maar niet op. We voelden ons niet gehoord en niet gezien. Nu is frustratie een geweldige bron van actie. Frustratie kan je zuur maken maar ook tot actie aanzetten. Aan het einde van dit jaar wist ik dat ik de verantwoordelijkheid moest nemen voor mijn toekomst en dat er iets moest gebeuren.

 

2006

In Januari stap ik naar de KvK en mijn bedrijf was officieel geboren. Gewoon naast mijn baan van 30 uur per week. Ik heb uitgezocht hoe ik het kon combineren. Ik heb dit jaar geleerd hoe ik grenzen moest stellen in mijn baan want 30 uur werd vaak nog 50 uur. Maar ik had uren nodig om mijn bedrijf op te zetten.

In dit eerste jaar heb ik een poepdure website laten ontwikkelen. Die website moest mij geld opleveren met advertenties. Maar het werkte voor geen meter.

 

2007 + 2008

Ik had nog steeds mijn baan voor 30 uur per week. En een heftige missie om Sociaal Werkers te helpen met hun profilering. Maar ik had 0 klanten. Dus ook 0 omzet. Ik had geen idee wat ik moest doen. Het aan de man brengen van die advertenties maakte me somber. Hier ben ik niet voor in de wieg gelegd!

De frustratie kwam terug. Maar ik wilde niet stoppen. Mijn droom en missie waren te sterk. Ik realiseerde me dat ik een manier moest ontdekken waarop ik het wel zou kunnen, dat ondernemen.

 

2009

In september 2009 maakt mijn verhaal een grote wending. Met behulp van een businesscoach ontdekte ik dat er een manier van marketing bestaat die eigenlijk best leuk is. Ik ging doen wat ik had geleerd en het werkte! Ik kreeg klanten. Blije klanten die ook nog mijn factuur betaalden!  

Oh dat moment waarop je eerste factuur wordt betaald is zo geweldig!

In 4 maanden kreeg ik zoveel vertrouwen dat ik wist dat mijn toekomst in mijn bedrijf lag. Dus ik wist ook dat het moment zou komen dat ik afscheid zou nemen van mijn baan.

Dat idee was behoorlijk beangstigend. De enige manier waarop ik daarmee om kon gaan was om een stevig en veilig plan te maken.

In december heb ik de salarisadministratie gevraagd om uit te rekenen hoeveel salaris ik zou overhouden als ik 28, 24, 20 of 18 uur zou werken. In goed overleg besloot ik om terug te gaan naar 18 uur. Mijn salaris zou een stuk minder zijn maar ik had het vertrouwen dat ik dit kon compenseren met de omzet uit mijn bedrijf als ik 20-30 uur per week aan mijn bedrijf kon besteden.

 

2010

Dit jaar heb ik zo verschrikkelijk hard en veel gewerkt. Een baan van 18 uur en daarnaast soms 40 uur erbij in mijn eigen bedrijf. Maar ik was zo gefocust! Ik wist gewoon wat ik moest doen om klanten te krijgen. Constant en consistent uitvoeren van de juiste acties werkte perfect. Ik was toegewijd en gelukkig.

Ik betaalde mezelf een salaris en samen met mijn salaris uit mijn baan bleef ik op hetzelfde inkomen. Het geld wat overbleef in mijn bedrijf ging in de buffer.

Ik ben ook blijven investeren in mijn eigen ontwikkeling als ondernemer om het nog beter onder de knie te krijgen.

Zo kwam ik dit jaar steeds dichter bij mijn doel: fulltime ondernemer worden.

 

2011

Dit was mijn jaar! In maart nam ik ontslag. Voelde als een geweldige overwinning. Ik had genoeg geld in de buffer om tegenvallers op te vangen. Ik voelde me onbevangen en genoot van de vrijheid.

 

Nu

Ik ben een gelukkige en trotse ondernemer. En in mijn hart nog steeds sociaal werker. Trouw aan mezelf en mijn uitgangspunten. Mijn bedrijf is gegroeid met 2015 en 2016 als topjaren.

Daarna is het even wat minder gegaan onder andere doordat mijn privé leven op zijn kop kwam te staan. Maar ook in die periode heeft mijn bedrijf voor mij gezorgd. Met een goed maandelijks salaris. Ik houd van mijn werk en ben dankbaar voor de vele fijne klanten.

 

Jij

Ik deel dit in alle openheid met je omdat jij misschien ook voor jezelf wilt beginnen. Wat pik je op uit mijn verhaal? Hoe helpt dit jou om de volgende stap te zetten? Ik kijk uit naar je reactie hieronder.  

Wat er ook gebeurt, niet opgeven! Ga voor je droom!

 

Hulp

Wil je hulp? Klik dan hier >>>

Klik ‘refresh’

 

Wanneer heb jij voor het laatst op jouw eigen ‘refresh’ knop geklikt?

De lente nodigt uit om te vernieuwen.

Om opnieuw uit je ei te kruipen.

 

Lieve lezer,

Time flies! Het is alweer half maart. Misschien schrik je ervan en denk je dat er nog zoveel is wat je had willen doen en wat je nog niet gedaan hebt. En zie je op tegen wat er allemaal nog te doen is. Heb je nog maar net je werkplan voor dit jaar rond en is er al bijna een kwartaal voorbij!

Je agenda lijkt soms een achtbaan maar hoe zit het met jou? Als professional? Als mens? Wanneer is er tijd en ruimte om te reflecteren? Om achterover te leunen? Om uit de tredmolen te stappen en te vernieuwen?

De lente is het perfecte seizoen om ruimte te maken voor vernieuwing. Om op je eigen ‘refresh’ knop te klikken. Als je de seizoenen volgt dan is er altijd beweging. Dan is er altijd groei. Na de winter waarin er tijd is om naar binnen te keren is het nu de tijd om weer naar buiten te gaan. Pril en fris.

Mensen zijn gemaakt om te bewegen. Om te groeien. Om opnieuw te beginnen. Ook in je werk. Professionals die al jaren stilstaan die verzuren. Dat wil je niet. Voor jezelf niet en voor je collega’s niet.

De ‘refresh’ knop kan een inspirerend boek zijn wat je aan het lezen bent, een gesprek wat je raakt, een droom die steeds luider klinkt. Iets wat je aanzet om te vernieuwen. De bron van waaruit je in beweging komt. Je weet vast waar die knop bij jou zit!

De vernieuwing die jij vervolgens kiest, hoeft niet altijd groots en meeslepend te zijn. Een kleine verandering, een nieuwe gewoonte kan je al dat verfrissende gevoel geven. En soms zit het ook gewoon in een nieuwe jurk of tas. Alleen al dat je luistert naar jezelf, toegeeft aan je natuurlijke behoefte om te bewegen, om te vernieuwen, om te groeien, geeft je een goed gevoel. Herken je dat?

Pluk je dag vandaag. Zet je deuren open en laat de lente binnenstromen. Wat ga jij doen om op de ‘refresh’ knop te klikken? Fijn als je dat hieronder wilt delen. Zo kunnen we elkaar inspireren en aan ideetjes helpen.

 

3 tekenen dat de Sociaal Werk Lente eraan komt!

 

Soms moet je echt speuren naar de lente. Het is Maart dus je weet dat ie eraan komt. De zon wint al aan warmte en de eerste merels laten van zich horen. Maar het kan ook zo omslaan: kou en wind geven het gevoel alsof de lente nog heel ver weg is. Maar dat is bedrog want de lente is wel degelijk onderweg. Als je beter kijkt, als je speurt naar tekenen dan zul je ze zien.

Ik ben ervan overtuigd dat ook in het Sociaal Werk de lente eraan komt. Nog niet uitbundig en kleurrijk maar wel pril en ontluikend. Dit zijn 3 tekenen waaraan ik het kan merken:

1. warmte

Warmte is nodig om te kunnen groeien en bloeien. Speuren naar warmte in ons vak brengt mij vooral op het spoor van mensen. Bevlogen sociaal werkers die met elkaar ons vak nieuw leven inblazen.

Deze warmte is steeds beter te bespeuren. Warmte ontstaat vooral op plekken waar sociaal werkers elkaar ontmoeten en waar er tijd en ruimte is om met elkaar connecties aan te gaan. In deze ‘open ruimte’ kan creativiteit groeien. Kan potentie winnen aan kracht.

Een mooi voorbeeld is Krachtproef. Krachtproef is een community van vernieuwende opbouwwerkers die elkaar ontmoeten op een digitaal platform en een jaarlijks festival.

2. pril

Ieder begin is pril. Is kwetsbaar. Maar ieder zaadje heeft ook potentie om tot iets groots uit te groeien. Ik zie om mij heen in het Sociaal Werk steeds vaker dat sociaal werkers ruimte krijgen en nemen om gewoon te beginnen.

In het klein. Pril en groen en vaak daardoor ook heel kwetsbaar. Maar wel met een sterk geloof in de potentie van hun ideeën en plannen.

Prille ideeën hebben vaak bescherming nodig. Om ervoor te zorgen dat ze niet omver worden geblazen. Een veilige plek in de luwte waar in alle rust een idee aan kracht kan winnen. Soms is er ook een stutje nodig. Ondersteuning.

Sociaal werkers die vanuit hun baan een pril idee willen ontwikkelen hebben managers en directeuren nodig die hen beschermen en ondersteunen. Mooi voorbeeld is een klant van mij bij wie ik een team van kartrekkers mag ondersteunen. Het kartrekkers team krijgt alle vrijheid en ruimte om te experimenteren.

Andere sociaal werkers starten een eigen bedrijf om hun prille idee uit te werken. Het aantal studenten in mijn Basics programma groeit steeds harder. Het programma en de support community biedt hen de bescherming en ondersteuning om hun idee te laten groeien tot een volwaardige onderneming.

3. verrassing

De lente zorgt altijd weer voor verrassingen. Dat de lente komt staat vast en veel is vertrouwd maar ook altijd zijn er weer verrassingen. Een plant die opeens op een andere plek opduikt. Een struik die van kleur is veranderd.

Ik zie ook verrassingen opduiken in het Sociaal Werk. Een heel mooi voorbeeld vind ik een initiatief van Sanne Verburg, jongerenwerker bij Forte Welzijn. Zij organiseert een bijeenkomst voor jongeren waarbij ze alles kunnen leren over het starten van een eigen onderneming. Ik vind dat verrassend en vernieuwend.

 

 

Verrassingen geven energie. De oh’s en ah’s van je verwondering maken je hongerig naar meer. Verrassingen wakkeren nieuwsgierigheid aan. Want als dit kan, wat kan er dan nog meer? Dit is een soort van accelerator voor groei.

Verrassingen kunnen ook een tijdje borrelen en onder de oppervlakte blijven maar op een gegeven moment steken ze vanzelf wel hun neus boven de grond. En dan is het genieten!

 

Mijn speurtocht naar de tekenen van de lente in het Sociaal Werk is denk ik nog maar een begin. Ik vermoed, weet bijna wel zeker, dat er nog veel meer tekenen en voorbeelden zijn. Wil jij jouw tekenen en voorbeelden hieronder delen? Zo kunnen we bij elkaar de hoop versterken dat we nu al bouwen aan een mooie toekomst voor het Sociaal Werk! Graag jouw reactie hieronder.

 

 

Bijna Lente

Gedicht door Anouk Brack, www.anouka.nl

Anouk  is auteur van “De verborgen dimensie van leiderschap”.

 

“Bijna-Lente”

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij gevoelens

Borrelt stilletjes

de bijna-lente

De bijna-lente,

het is nog niks

en tegelijk alles

Potentie

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij gevoelens

Borrelt stilletjes

de bijna-lente

Het is verwarrend

want kijk ik gewoontjes

om me heen

dan is het leeg & kaal

koud & grijs

om depressief van te worden

of ongeduldig.

Zoveel plannen, ideeën,

zaadjes geplant.

Ik wil ‘t resultaat,

graag NU.

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij m’n gevoelens

Vindt het plaats

Iets wordt gemaakt

uit niets.

Ongrijpbaar

Allesomvattend

Gevoed door

Vertrouwen, geduld,

vuur

en

schaamteloze dromen.

‘t is bijna lente.