Alice in Alzheimerland

 

15 bizarre en verwarrende minuten uit het leven van mijn moeder

 

Op dinsdag 29 januari 2019 is mijn moeder verhuisd.

 

“Wat voor dag is het dan vandaag? Is het zondag?”

“Vandaag is het zaterdag.”

“En hoe laat is het ook alweer?”

“Mam, daar staat je klok.”

“Oh, eens even kijken. Zaterdag 2 februari en het is  … vijf over drie.”

 

“Woon ik hier nu?”

“Ja mam, je woont hier nu.”

“Breng je me dan straks naar huis?”

“Nee mam, je woont nu hier.”

 

“Oh, oh, ik snap er allemaal niks van.

Hoe kan dat nou?

Waarom kan ik niet meer in mijn eigen huis wonen?

Och laat me alsjeblieft toch nog thuis zijn.

Ik wil zo graag thuis zijn.

Ik snap er niks van.”

 

“Mam, wat moet dat moet.”

“En slaap ik dan nou hier?”

“Ja, je slaapt hier.”

“Oh, dat is eigenlijk wel mooi.”

“Ja, en je eigen bed staat er. Kijk eens …”

“Oh, dus ik mag hier vanavond slapen in mijn eigen bed?”

“Ja, je mag hier vanavond slapen in je eigen bed.”

 

“Maar wat moet ik nou doen dan?”

“Hoe bedoel je mam?”

“Ik weet niet wat ik moet doen.”

“Je hoeft helemaal niks te doen. Je mag gewoon lekker hier zitten.”

“Ja maar dan weet ik het niet. Dan weet ik niet wat ik moet doen.”

“Je hoeft echt niks te doen mam.”

 

“Is het vandaag zondag?”

“Nee, vandaag is het zaterdag mam en het is net tien over drie geweest.”

“Oh, dus dan is het morgen zondag.”

“Morgen is het zondag.”

 

“Ga ik dan morgen weer naar huis?”

“Nee, morgen ga je niet naar huis want je woont nu hier.”

“Nou laat eens kijken. Vandaag is het dus zondag. Wie komt er ook al weer?”

“Mam, vandaag is het zaterdag en ik ben er.”

 

“Oh, ik weet niet wat ik moet doen.”

“Je hoeft helemaal niks te doen.”

“Maar als ik dan de gang oploop ben ik zo bang dat ik verdwaal.

Ik weet niet waar ik ben en waar ik naartoe moet.”

 

“Ga ik nou nog eten of heb ik al gegeten?”

“Nou mam, je gaat straks nog lekker een boterham eten.”

“Maar hoe weet ik dan wanneer ik moet eten?

Hoe weet ik dat nou? Ik weet niet wat ik moet doen.”

 

“Mam, ze komen je vanzelf halen voor het eten.”

“Oh ja, moet ik nog eten dan? Hoe weet jij dat dan?”

“Straks ga je nog eten. Het komt goed.”

 

En nu ben ik boos. Nu kijk ik je niet meer aan.

Ik zeg niks en doe net of je er niet bent.

Ik pak de krant en zie je niet.

Ik ben heel boos op jou.

Weet je wel wat jij mij aandoet?

Weet je wel … wil je me dood hebben?

 

“Mam, dit liedje ken jij toch ook?”

Mam zingt gelukkig gelijk mee (twents): “Wat was is west al was het best we hebt ‘t allemaol had, wat kump mot komn dat wor ons gomn, dat zit nog in het vat”.

 

“Ik weet niet wat ik moet doen. Vandaag is het …”

“Mam, hier staat je klok.”

“Oh ja, eens even kijken. Vandaag is het zaterdag en ik geloof bijna half vier.”

 

“Wat is het mooi hier he?”

“Ja, prachtig.”

“Dat schilderij, dat ken ik ergens van.”

“Nou mam, dat hing bij jou thuis. Die is van jou.”

“Oh en dat hangt hier zomaar. Wie heeft dat gedaan dan?”

“Dat hebben wij gedaan.”

“Oh, dan hebben jullie heel hard gewerkt. Wel heel mooi hoor.”

“Ja mam, mooi he.”

 

“Maar ga ik dan nu naar huis?”

“Nee mam, dit is nu je huis. Je woont hier.”

 

“Maar ik weet niet wat ik moet doen.

Ik ben zo in de war.

Ik vergeet wat ik moet doen en dan word ik zo onzeker.

Ik weet niet of ik nog moet eten en waar ik naartoe moet.”

 

“Mam, ik snap het.

Maar alles komt goed.

Mam, alles komt goed”

 

Voorbij je luie brein

 

Ons brein is uitermate creatief.

Maar ook lui.

Creativiteit gaat meestal over vernieuwing.

De dingen anders doen.

Terwijl het brein eigenlijk het liefste doet wat die altijd doet.

Dat voelt immers vertrouwd en veilig.

Om bij je creativiteit te komen moet je voorbij de luiheid.

Misschien is dat wel mijn grootste opdracht als trainer en coach:

mensen helpen om voorbij hun luiheid te komen en om creatief te worden in hun aanpak en oplossingen.

 

Het lukt me aardig.

  • Het is gelukt als in een training een deelnemer los gaat met geweldige ideeen en bij de eerstkomende presentatie een lied wil gaan zingen ipv een saaie powerpoint te gebruiken.
  • Het is gelukt als een sociaal werker zijn droom om voor zichzelf te beginnen nu echt waar wil maken.
  • Het is gelukt als ik via de mail een reactie krijg op mijn blog van een naamgenoot.

 

Maar dan …

Het luie brein protesteert!

Het luie brein roeptoetert:

  • “Dit kan toch helemaal niet!”
  • “Wie denk jij wel niet dat je bent.”
  • “Daar zitten ze echt niet op te wachten”.
  • “Daar ben je veel te oud voor”.

Alhoewel …

Wat ik merk is dat hoe ouder ik word, hoe beter ik word in het dealen met mijn luie en bange brein.

Toen het bij mij deze zomer begon te borrelen en het verlangen steeds sterker werd om een nieuw bedrijf te starten kwam mijn luie brein ook in opstand.

Ik heb geluisterd, gewikt en gewogen.

Mezelf afgevraagd of ik het durf.

 

Moed is een groot goed!

Hoe ouder ik word hoe meer ik ervan verzamel om het als een joker in te zetten als het nodig is.

Je hebt toch wat meer lak aan wat anderen van je vinden en over je zeggen.

Mijn ego is uitgeraasd en ik durf nu keuzes te maken die echt bij mij passen.

Ik ben voorbij mijn luie brein gegaan en heb nu naast mijn trainingen voor Sociaal Werkers een tweede bedrijf:

 

KRAKERS

The Art of Seniority

Executive coaching voor vijftigers

leven | loopbaan | leiderschap

Mijn creativiteit stroomt volop op dit moment.

En het voelt heerlijk.

Ik ben vervuld van mijn nieuwe purpose om vijftigers te coachen in The Art of Seniority.

Een stap waarin ik als coach nog verder ga om vijftigers te helpen hun stoutste dromen te leven.

Om moedige nieuwe keuzes te maken die je nog dichter bij jezelf brengen.

 

Dit is wat ik jou ook gun.

Met moed voorbij je luie brein en vanuit verbinding met je creativiteit nieuwe keuzes maken.

Wil je meer blogs en artikelen lezen over leiderschap en de lotgevallen van een vijftiger? Volgen hoe ik mijn nieuwe bedrijf ga bouwen? Klik dan hier >>>

Heb je interesse in een coachingstraject? Stuur me dan een mail >>>

 

Een nieuw hoofdstuk

 

Het borrelt.

Al een hele tijd.
Nu is het tijd om met jou te delen wat er borrelt.
Omdat er een nieuw hoofdstuk aankomt.
Omdat verhalen inspireren.
Omdat het misschien bij jou ook borrelt.

Ik verlang naar een nieuw hoofdstuk in mijn ondernemerschap. Een nieuw bedrijf!

Het eerste moment dat ik me realiseerde dat er een verlangen groeide, schrok ik enorm.

Onbestemde gevoelens van schaamte en schuld vermengden zich met het onbestemde verlangen.
Wat volgt is een troebele tijd.

Ik herken dit bij mijn klanten. Sociaal Werkers die verlangen naar een eigen bedrijf en daar een lange aanloopperiode voor nodig hebben. Misschien herken jij het ook bij jezelf. Dat je een droom hebt hoe het anders kan in je leven maar dat het beeld nog troebel is.

Come what may …

Het kost tijd. Dat ervaar ik nu zelf heel duidelijk. Na mijn schrik heeft het mij geholpen om gewoon maar open te staan voor wat zich aandiende zodat het pad zich kon ontvouwen. “Come what may”.

Een beslissend moment.

Nu ben ik zover dat ik het met je wil delen. Een beslissend moment diende zich aan op Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers. Graag neem ik je even mee naar dat moment.

Gastspreker Riemie van Dijk, sociaal werker en expert in storytelling, heeft de deelnemers aan het event geholpen om hun verhaal te maken. Haar vraag was:

Wat in je werkende leven was een gebeurtenis, situatie of voorval die:

  • jou getriggerd heeft om de spannende sprong in het diepe te maken, “ik wil het verschil maken’, zo kan ik sporen achter laten”
  • je inspireert en maakt dat je alle dagen weer zegt “ik ga er voor!”
  • zorgt dat je de moed erin houdt, omdat je weet “hier doe ik het voor!”

Mijn frustratie.

Nu ken ik mijn verhaal. Ik ken die gebeurtenis en die situatie. Het zijn al die frustrerende momenten dat ik als Sociaal Werker niet gezien werd. Dat er op ons budget werd bezuinigd omdat we geen goed antwoord hadden op die verschrikkelijke rotvraag: en wat doen jullie nu eigenlijk.

Tel daarbij de momenten van verslagenheid toen ik mijn eigen bedrijf was gestart en als sociaal werker geen idee had hoe ik moest ondernemen. En vervolgens ook als ondernemer niet werd gezien.

Dat is mijn verhaal. Waarvoor ik de sprong heb gemaakt. Die mij nog steeds alle dagen inspireert om ervoor te gaan. Mijn verhaal waarmee ik duizenden andere sociaal werkers heb mogen inspireren om hun verhaal te ontdekken. Om vervolgens ook de sprong te wagen.

Het nieuwe verhaal dringt zich op.

Op de uitnodiging van Riemie om in tweetallen je verhaal op te zoeken, bleef ik zitten. Ik ken immers mijn verhaal. En terwijl om mij heen het geroezemoes van alle mooie verhalen steeds luider werd drong zich het nieuwe verhaal aan mij op.

Het verhaal wat al een hele tijd borrelt.

Het troebele verlangen.

Toen wist ik dat het tijd is om het nieuwe verhaal te vertellen.

Ik heb Inge opgezocht. Inge was die dag mijn assistent en zat ook alleen op een stoel. Ik ben bij haar gaan zitten en heb haar mijn nieuwe verhaal verteld. Het was een ontroerend moment. Dankjewel Inge!

Een nieuw hoofdstuk.

Nu weet ik dat een nieuw hoofdstuk zich aandient. Dat mijn nieuwe verhaal verteld mag worden. En het voelt net zo spannend als in 2006 toen ik die spannende sprong in het diepe maakte. Alleen ben ik nu wat ouder en durf ik het beter om dicht bij mijzelf te blijven.

Lotgevallen van een vijftiger: The Art of Seniority.

Het nieuwe hoofdstuk in mijn ondernemerschap is gebaseerd op mijn nieuwe verhaal. Het verhaal gaat over ingrijpende gebeurtenissen uit mijn privé leven de laatste jaren. Over leiderschap. Over de lotgevallen van een vijftiger: The Art Of Seniority.

Nu zijn er twee verhalen. Het verhaal van de sociaal werker en het verhaal van de vijftiger. Hoe ik dit met elkaar kan verbinden in mijn ondernemerschap dat zoek ik nog uit.

Nieuwsgierig naar jouw verhaal!

Dit is een lange post geworden. Dankjewel dat ik mijn nieuwe verhaal met je mag delen. Ik ben benieuwd of je jezelf hierin herkent. Reageer gerust hieronder of stuur meeen mail want ik ben ook nieuwsgierig naar jouw verhaal!

Ik wist het al maar dankzij de workshop van Riemie op het event weet ik het nu nog beter: het vertellen en luisteren naar verhalen is enorm inspirerend. Ook verhalen van vijftigers!

Hoe het afloopt …

Het verhaal is nog maar net begonnen! Hoe het verder gaat is een groot avontuur. Wil je mij volgen in mijn nieuwe avontuur? Meer blogs en artikelen lezen over leiderschap en de lotgevallen van een vijftiger? Volgen hoe ik mijn nieuwe bedrijf ga bouwen? Klik dan hier >>>