Die ellendige telefoon

 

Vanmiddag wandelde ik met mijn hondje langs het speelveldje bij mij in de straat. En ik zag het gebeuren.

Een moeder en drie kleine kindjes bij het draaiende molentje. De oudste twee aan het draaien, de jongste [nog een baby] kruipt erop en de moeder verdiept in haar telefoon.

Jongste valt eraf en begint hard te huilen. Moeder schrikt en pakt haar baby op. En wordt vervolgens flink boos op de twee oudsten en geeft hen de schuld. Twee meiskes van nog geen vier jaar. Die vervolgens ook hard beginnen te huilen.

Die ellendige telefoon ook! En ik moet flink de neiging onderdrukken om naar de moeder te roepen hoe stom het is dat zij haar telefoon belangrijker vindt dan de veiligheid van haar kids. Het is me gelukt.

Dat is maar goed ook want in de volgende seconde flitst het door mijn hoofd dat dit mij ook had kunnen gebeuren.

Ik ben net als haar en net als zoveel anderen een beetje verslaafd aan mijn telefoon. Een beetje boel eigenlijk wel …

 

Wat is dat toch voor iets stoms? Altijd maar die telefoon binnen handbereik. Om de paar minuten dat ding pakken om te checken of er iets binnenkomt: een appje van mijn kind, of ik al weer aan de beurt ben bij De Slimste Mens, of er een student heeft gepost in de Student Support Groep, of er al weer een ticket is verkocht voor Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers, of mijn lief me al een hartje appt … En zo is er nog veel meer.

Gisterenavond nog. Om 00:30 zat ik in het donker op de bank te turen naar mijn schermpje: verdwaald op facebook. De lamp die in de avond automatisch aangaat was alweer uit en de andere lampen was ik vergeten aan te doen. Op zo’n moment ben ik niet echt trots op mezelf.

Net zoals de moeder van binnen ook weet dat het niet de schuld was van de twee meisjes maar haar eigen onoplettendheid.

Die ellendige telefoon ook. Tegelijk kan ik niet zonder. In ieder geval op dit moment niet. Als ondernemer zit mijn hele bedrijf in dat ding. En vaak is dat ook een zegen omdat het me enorm veel vrijheid biedt.

Toch merk ik dat er bij mij wat verandert. Dat ik steeds meer zoek naar offline ontmoeting en verbinding: koffiedates, een feestje, samen eten, goede gesprekken. Met mijn lief, mijn kids, familie, vrienden en zeker ook met mijn klanten. En ik merk dat ik niet de enige ben. Merk je dat er bij jou ook iets aan het veranderen is?

 

Dit is ook de reden dat ik zo enorm uitkijk naar het event op 30 oktober. Gewoon een dag met elkaar zijn, verhalen en inzichten delen, elkaar verder helpen en samen een borrel drinken. Klanten die al twee jaar in mijn programma zitten ga ik op 30 oktober gewoon voor het eerst echt ontmoeten. Super gaaf.

Begrijp me goed: ik ben niet tegen online en digitaal. En meestal ook niet tegen de telefoon. Maar ik wil vaker ervoor kiezen om de telefoon weg te leggen en mensen vaker in het echt ontmoeten.

Kennen wij elkaar ook al een tijdje? Maar hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet? Dan wordt het tijd! Je bent van harte welkom op 30 oktober op Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers. Tot dan!

Info + Tickets >>>

Welkom in de betekeniseconomie [laat je beurt niet voorbij gaan]

 

Ik wil je graag laten weten dat je niet alleen staat! Als jij goed wilt doen in deze wereld, mensen wilt helpen, moeder aarde wilt beschermen, dan sta je niet alleen. Welkom in de betekeniseconomie!

Steeds meer mensen zijn zich ervan bewust dat er iets moet veranderen. Kees Klomp en Nadine Maarhuis, auteurs van het recent verschenen boek “Pioniers van de nieuwe Welvaart” schrijven: “We kunnen de waarheid niet langer ontkennen: we hebben een gigantische welvaartsgroei weten te bewerkstelligen, maar tegelijkertijd ook een gigantisch sociaal en ecologisch verlies geleden”.

Als Sociaal Werker zie jij precies wat ze bedoelen. Eenzaamheid, armoede, achterstand, misbruik, dit is jouw werkveld. Iedere dag weer.

In het Sociaal Werk hebben we organisaties, methodieken en subsidies tot onze beschikking om deze problemen aan te pakken. Onze organisaties hebben vaak al een respectabele leeftijd en zijn sterk geworteld in de lokale subsidiecultuur. Transformeren is dan niet de meest makkelijke opgave.

Ons werk is fijn maar ook zwaar werk. Soms met succes maar vaak ook dweilen met de kraan open. We kunnen symptomen bestrijden en pijn wegnemen maar de oorzaak zit vaak veel dieper. Dat kan soms zo frustrerend zijn. Herkenbaar?

Tijd voor een nieuwe wind? Ik zeg volmondig JA!

 

En we staan hier niet alleen in! De opkomst van steeds meer betekenisvolle ondernemers is een aanmoediging die we heel goed kunnen gebruiken.

Betekenisvolle ondernemers lossen met hun businessmodel maatschappelijke problemen op. Kees en Nadine: “Ondernemers die een ander soort succes nastreven en die bewijzen dat geld verdienen en een verschil maken heel goed samengaan.

Bijvoorbeeld Heilige Boontjes: een koffiebedrijf dat Rotterdamse ‘straatschoffies’ het rechte pad op helpt. Hadden wij kunnen zijn toch? Wij hebben verstand van jongeren. Misschien niet van koffie maar dat had Rodney van Hengel, de oprichter, wellicht ook niet.

Dat is het probleem ook niet.

Wat wel het probleem is voor veel Sociaal Werkers en hun organisaties is dat we geen verstand hebben van ondernemen. We zijn geen ondernemers.

 

We denken niet na over ons businessmodel. Over hoe we winst moeten maken zodat we nog meer mensen kunnen helpen. Nog meer van betekenis kunnen zijn.

Maar ondernemen kunnen we leren. Ik vind wel dat we niet meer te lang moeten wachten hiermee. Liever vandaag dan morgen. Laat je beurt niet voorbij gaan! Wat ik nu vooral zie zijn Sociaal Werkers die heel graag willen ondernemen omdat ze een goed idee hebben maar die in de organisaties waar ze werken (nog) geen ruimte krijgen. En die beginnen dus voor zichzelf.

Ik juich dat toe. Dit is het begin! Sociaal Werkers kunnen als zefstandig ondernemers hun bedrijf, hun businessmodel, hun kennis en expertise ten dienste stellen van het werkelijk oplossen van maatschappelijke vraagstukken. Ik vind het geweldig zelfs en een hele eer dat ik al zoveel Sociaal Werkers mag helpen met het bouwen van hun betekenisvolle bedrijf.

Je staat niet alleen! Heb je zin om je medestanders te ontmoeten? En Kees Klomp te horen spreken? Kom dan op 30 oktober naar Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers.

 

Koop hier je ticket [nog tot 16 september voor een hele schappelijke prijs in de voorverkoop] >>>

 

Soms rol je er zomaar in …

 

Soms rol je er zomaar in. Ben je aan het ondernemen voordat je er erg in hebt.

Je bent Sociaal Werker. Je bent een kei in je vak. Je hebt geïnvesteerd in je professionaliteit. En dat valt op!

Je wordt gevraagd. En nog eens gevraagd. Je voelt je vereerd en zegt natuurlijk geen ‘nee’. Je werkt steeds harder. Er ligt steeds meer leuk werk op je bordje. En met iedere klus, ieder project wordt je beter.

Je werkt aan je positie in de organisatie en je manager is hartstikke blij met je [duh!]. Je collega’s kloppen vaak bij je aan om hulp. Natuurlijk help je ze.

Soms gaat het zelfs zover dat je ook opvalt buiten je eigen organisatie. En dat je betrokken raakt bij projecten van samenwerkingspartners en opdrachtgevers. Je wordt echt gezien! Je hebt echt naam gemaakt.

 

Dan lig je op een nacht wakker in je bed.

Je hebt zo’n drukke, volle dag gehad dat de slaap niet wil komen. En opeens realiseer jij je dat al dat harde werken je tot nu toe helemaal niets heeft opgeleverd. Je bent nog steeds uitvoerend Sociaal Werker, met nog steeds maandelijks hetzelfde bedrag onder de eindstreep op je loonstrook. Als je heel eerlijk naar jezelf bent dan voel je dat het schuurt.

Ik spreek regelmatig met Sociaal Werkers die in een vergelijkbare situatie zitten. Die eigenlijk aan het ondernemen zijn maar omdat ze er zomaar inrollen zich dit niet bewust zijn. Ze geven alles [hun tijd, hun energie, hun kennis] gratis weg.

 

Als je dit niet langer wilt op deze manier dan is dit de oplossing:

vanaf nu ga jij je ONDERNEMER noemen.

 

Het is eigenlijk heel simpel: Van een sociaal werker verwacht je dat die alles wel voor niets doet. Het is immers haar werk. Maar van een ondernemer verwacht je een factuur.

Als jij jezelf positioneert als ondernemer zal het voor anderen duidelijk zijn dat jij ‘in zaken’ bent. Dat het logisch is dat het moment komt waarop jij jouw prijs ter sprake brengt.

Vervolgens is het heel legitiem dat je samen met je manager afspreekt welke taken er bij je baan horen en welke taken je vanaf nu gaat oppakken als ondernemer. Daar gaan jullie vast uitkomen.

 

Het lijkt heel eng om jezelf ONDERNEMER te noemen.

Maar doe het vandaag nog. Je kunt bijvoorbeeld beginnen op je LinkedIn profiel. Je zit dan nog nergens aan vast [KvK en belastingdienst komen later wel].

Op deze manier zet je een prachtige stap naar jouw next level. Je kunt ervaren hoe het voor jou voelt. Als het je bevalt om ondernemer te zijn neem dan de tijd om als eerste het fundament van je bedrijf verder te bouwen en goed neer te zetten.

Daar wil ik je graag bij ondersteunen met mijn BASICS programma. Dan weet je zeker dat je het gedegen en goed aanpakt en niet meer zomaar ergens inrolt.

 

BASICS, basisopleiding Ondernemerschap voor Sociaal Werkers (meer info) >>>

 

 

Augustus Actie: BASICS + ticket event cadeau!

Augustus Actie: BASICS + ticket event cadeau!

 

Meld je in Augustus aan voor BASICS, de basisopleiding Ondernemerschap voor Sociaal Werkers, en krijg een gratis ticket voor Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers op 30 oktober (twv € 125,00). 

 

 

P.S. Mocht jij ook nog op vakantie gaan dan kun je je toch aanmelden in Augustus en in overleg met mij in September starten. Dan ben je er in ieder geval bij op het event! Zou gaaf zijn!

 

 

Hoe lang droom jij al van een eigen bedrijf?

 

Vorige week sprak ik Arnold. Hij droomt er al zeker tien jaar van om voor zichzelf te beginnen. Hij is opbouwwerker. Hij heeft een manier van werken ontwikkeld die eenvoudig maar super krachtig is. Keer op keer boekt hij daar goede resultaten mee.

Hij wil zijn manier van werken veel breder inzetten. Hij ziet enorm veel kansen. Maar toch komt het er maar niet van om daadwerkelijk te beginnen met het bouwen van zijn bedrijf.

Er komt steeds iets tussen. Gezinsuitbreiding (nu even niet!), ziekte van een van zijn ouders, een nieuwe baan, een kind wat het even niet lekker doet op school …

That’s life! Er komt altijd wel iets tussen. Herkenbaar?

Eerlijk gezegd denk ik dat het allemaal ‘smoesjes’ zijn …

Wat ik als grootste probleem zie bij Arnold is dat hij in zijn hoofd de stap veel te groot heeft gemaakt. En het daardoor niet aandurft. In zijn beleving neemt hij gelijk ontslag en moet hij met zijn gezin kunnen leven van zijn bedrijf. En dan zijn de beren los!

Ik zie dit trouwens niet alleen bij Arnold. De meeste Sociaal Werkers die erover dromen om voor zichzelf te beginnen maken het te groot. En daardoor voelt het niet veilig. Zeker niet als je het idee hebt dat je gelijk ontslag uit je baan moet nemen.

 

Wat Arnold nodig heeft, en jij misschien ook, is een ‘start-strategie’. Zodat je het voor je kunt zien hoe je stap voor stap eerst het fundament bouwt voor je eigen bedrijf. Gewoon naast je baan. Dat kan in 4 uur per week.

 

Als het fundament er ligt dan kun je klanten aantrekken en je eerste omzet genereren. Dat kan heel snel gaan maar soms ook wel maanden duren. Je moet per slot van rekening groeien in je rol als ondernemer en beter worden in je marketing en sales.

Ik heb mijn bedrijf opgebouwd naast mijn baan als directeur van een welzijnsorganisatie. Pas toen ik een flinke buffer had op mijn bankrekening durfde ik het aan om ontslag te nemen. Ik heb daar een gedetailleerd blog over geschreven hoe ik dit stap voor stap heb gedaan >>>

Met Arnold heb ik een gesprek gehad. Hij durft het aan nu en is hartstikke enthousiast en blij. Na zijn vakantie start hij met het BASICS programma, de basisopleiding Ondernemerschap voor Sociaal Werkers. Wat eigenlijk helemaal geen opleiding is maar vooral een doe en bouw programma. In 8 weken bouw je het fundament van je bedrijf.

Ben jij er ook aan toe om nu eindelijk werk te maken van je eigen bedrijf? Om de droom die je al zo lang hebt om te zetten in actie? Meld je dan nu aan voor het BASICS programma >>>

 

>>> AUGUSTUS ACTIE <<<

 

Als jij je in Augustus aanmeldt dan krijg je een gratis ticket voor Het Grote Ondernemers Event Voor Sociaal Werkers op 30 oktober (twv € 125,00). Dan kun je Arnold ook gelijk ontmoeten!

 

 

P.S. Mocht jij ook nog op vakantie gaan dan kun je je toch aanmelden in Augustus en in overleg met mij in September starten. Dan ben je er in ieder geval bij op het event! Zou gaaf zijn!

 

Hoe ik mijn bedrijf heb opgebouwd en uiteindelijk ontslag nam

 

Veiligheid staat voorop! Ik zal mijn klanten nooit aanmoedigen om onverantwoorde risico’s te nemen. Of om zomaar ontslag te nemen. Als jij voor jezelf wilt beginnen heb je een solide plan nodig. Ik zal je vertellen hoe ik het heb aangepakt. Ik hoop dat dit je inspireert!

 

2005

Dit jaar raakte ik behoorlijk gefrustreerd in mijn baan als directeur van een welzijnsorganisatie. De bezuinigingen hielden maar niet op. We voelden ons niet gehoord en niet gezien. Nu is frustratie een geweldige bron van actie. Frustratie kan je zuur maken maar ook tot actie aanzetten. Aan het einde van dit jaar wist ik dat ik de verantwoordelijkheid moest nemen voor mijn toekomst en dat er iets moest gebeuren.

 

2006

In Januari stap ik naar de KvK en mijn bedrijf was officieel geboren. Gewoon naast mijn baan van 30 uur per week. Ik heb uitgezocht hoe ik het kon combineren. Ik heb dit jaar geleerd hoe ik grenzen moest stellen in mijn baan want 30 uur werd vaak nog 50 uur. Maar ik had uren nodig om mijn bedrijf op te zetten.

In dit eerste jaar heb ik een poepdure website laten ontwikkelen. Die website moest mij geld opleveren met advertenties. Maar het werkte voor geen meter.

 

2007 + 2008

Ik had nog steeds mijn baan voor 30 uur per week. En een heftige missie om Sociaal Werkers te helpen met hun profilering. Maar ik had 0 klanten. Dus ook 0 omzet. Ik had geen idee wat ik moest doen. Het aan de man brengen van die advertenties maakte me somber. Hier ben ik niet voor in de wieg gelegd!

De frustratie kwam terug. Maar ik wilde niet stoppen. Mijn droom en missie waren te sterk. Ik realiseerde me dat ik een manier moest ontdekken waarop ik het wel zou kunnen, dat ondernemen.

 

2009

In september 2009 maakt mijn verhaal een grote wending. Met behulp van een businesscoach ontdekte ik dat er een manier van marketing bestaat die eigenlijk best leuk is. Ik ging doen wat ik had geleerd en het werkte! Ik kreeg klanten. Blije klanten die ook nog mijn factuur betaalden!  

Oh dat moment waarop je eerste factuur wordt betaald is zo geweldig!

In 4 maanden kreeg ik zoveel vertrouwen dat ik wist dat mijn toekomst in mijn bedrijf lag. Dus ik wist ook dat het moment zou komen dat ik afscheid zou nemen van mijn baan.

Dat idee was behoorlijk beangstigend. De enige manier waarop ik daarmee om kon gaan was om een stevig en veilig plan te maken.

In december heb ik de salarisadministratie gevraagd om uit te rekenen hoeveel salaris ik zou overhouden als ik 28, 24, 20 of 18 uur zou werken. In goed overleg besloot ik om terug te gaan naar 18 uur. Mijn salaris zou een stuk minder zijn maar ik had het vertrouwen dat ik dit kon compenseren met de omzet uit mijn bedrijf als ik 20-30 uur per week aan mijn bedrijf kon besteden.

 

2010

Dit jaar heb ik zo verschrikkelijk hard en veel gewerkt. Een baan van 18 uur en daarnaast soms 40 uur erbij in mijn eigen bedrijf. Maar ik was zo gefocust! Ik wist gewoon wat ik moest doen om klanten te krijgen. Constant en consistent uitvoeren van de juiste acties werkte perfect. Ik was toegewijd en gelukkig.

Ik betaalde mezelf een salaris en samen met mijn salaris uit mijn baan bleef ik op hetzelfde inkomen. Het geld wat overbleef in mijn bedrijf ging in de buffer.

Ik ben ook blijven investeren in mijn eigen ontwikkeling als ondernemer om het nog beter onder de knie te krijgen.

Zo kwam ik dit jaar steeds dichter bij mijn doel: fulltime ondernemer worden.

 

2011

Dit was mijn jaar! In maart nam ik ontslag. Voelde als een geweldige overwinning. Ik had genoeg geld in de buffer om tegenvallers op te vangen. Ik voelde me onbevangen en genoot van de vrijheid.

 

Nu

Ik ben een gelukkige en trotse ondernemer. En in mijn hart nog steeds sociaal werker. Trouw aan mezelf en mijn uitgangspunten. Mijn bedrijf is gegroeid met 2015 en 2016 als topjaren.

Daarna is het even wat minder gegaan onder andere doordat mijn privé leven op zijn kop kwam te staan. Maar ook in die periode heeft mijn bedrijf voor mij gezorgd. Met een goed maandelijks salaris. Ik houd van mijn werk en ben dankbaar voor de vele fijne klanten.

 

Jij

Ik deel dit in alle openheid met je omdat jij misschien ook voor jezelf wilt beginnen. Wat pik je op uit mijn verhaal? Hoe helpt dit jou om de volgende stap te zetten? Ik kijk uit naar je reactie hieronder.  

Wat er ook gebeurt, niet opgeven! Ga voor je droom!

 

Hulp

Wil je hulp? Klik dan hier >>>

Bijna Lente

Gedicht door Anouk Brack, www.anouka.nl

Anouk  is auteur van “De verborgen dimensie van leiderschap”.

 

“Bijna-Lente”

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij gevoelens

Borrelt stilletjes

de bijna-lente

De bijna-lente,

het is nog niks

en tegelijk alles

Potentie

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij gevoelens

Borrelt stilletjes

de bijna-lente

Het is verwarrend

want kijk ik gewoontjes

om me heen

dan is het leeg & kaal

koud & grijs

om depressief van te worden

of ongeduldig.

Zoveel plannen, ideeën,

zaadjes geplant.

Ik wil ‘t resultaat,

graag NU.

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij m’n gevoelens

Vindt het plaats

Iets wordt gemaakt

uit niets.

Ongrijpbaar

Allesomvattend

Gevoed door

Vertrouwen, geduld,

vuur

en

schaamteloze dromen.

‘t is bijna lente.

 

Het is zo zonde dat Sociaal Werkers steeds minder tijd hebben voor hun klanten

De laatste tijd ben ik veel in gesprek geweest met Sociaal Werkers die HET kwijt zijn: de spirit, passie, werkplezier.

 


Hun verhalen raken me. Ze gaan over werkdruk, meer doen met minder, taken waar ze niet voor zijn opgeleid, concurrentie. En, waar de meeste pijn zit, steeds minder tijd hebben voor je klanten. En dat is zo zonde!

Ik zie hun diepe verlangen naar meer rust. Doen wat je hart je ingeeft in plaats van het volgen van complexe protocollen. En bovenal meer tijd en ruimte voor hun klanten. Het lijkt wel alsof alles wat erbij komt, iedere nieuwe ontwikkeling ze verder wegdrijft van hun liefde en passie voor hun klanten.

Wie is er verantwoordelijk? Jouw manager? Helaas is dit vaak niet de oplossing. Veel managers zitten zelf met de handen in het haar.

Kun jij zelf iets doen om dit op te lossen? Ik denk het wel! Je kunt beginnen met je eigen werk te claimen. Werk waar jij gelukkig van wordt. Waarin jij alle tijd hebt voor jouw klanten.

 

Ik wil je graag een paar handreikingen geven en mijn eigen oplossing met je delen. Gewoon vanuit mijn hart en compassie met jou.

  • Respecteer je grenzen: zeg NEE als dat echt nodig is.
  • Zorg goed voor jezelf: eet goed, slaap goed en zorg voor voldoende beweging.
  • Vermijd conflict: je werk claimen doe je niet vanuit conflict. Dat loopt meestal slecht af en jij bent de grote verliezer.
  • Gebruik jouw innerlijke kracht: de rust en zekerheid en professionaliteit zit daar verborgen. Hier moet je weer naar op zoek. Wie ben ik? Waar sta ik voor?
  • Ga op zoek naar kansen: grijp kansen die voorbij komen, wees niet bang.

 

Die laatste is mijn oplossing! Ondernemerschap. Want ondernemerschap creëert kansen. Ondernemerschap is de oplossing om weer verliefd te worden op je vak.

 

Hoe zou het zijn als jij je de baas bent in je eigen bedrijf of een eigen project? Als jij een systeem creëert voor jezelf waarin jij met passie, rust en focus kunt werken met je klanten?

Sociaal Werkers die ondernemen claimen de vrijheid om dit te doen. Ik heb dat gedaan. Ik ben Sociaal Werker en Ondernemer. Ik houd van mijn leven. Ik houd van mijn werk en mijn klanten. Ik heb mijn passie weer gevonden!

Als jij wilt weten of dit voor jou ook mogelijk is, doe dan de test. Ontdek de ondernemer in jou die er nu gewoon al is.

 

Vind vandaag je passie terug, tijd voor je klanten, claim je werk en wordt weer verliefd op je vak!

Doe de test  >>>

(het duurt nog geen 5 minuten)

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewaren

Mijmeren over marketing [hoe heb ik het dit jaar gedaan?]

 

Gisteren sprak ik met een vriendin die ook onderneemster is, over marketing. Market Getting > marketing = klanten krijgen. Of je nu werkt voor een baas of je eigen bedrijf hebt, allemaal willen we klanten.

Klanten zijn de mensen die ontvangen wat jij in de wereld brengt. En dit werkt natuurlijk ook gewoon zo voor ons Sociaal Werkers. Iedereen zit in de marketing.

Als ik in het gesprek al mijmerend terug kijk hoe ik het dit afgelopen jaar zelf heb gedaan dan gaat het vooral om relaties bouwen, onderhouden en helpen waar ik kan. In de eerste helft van het jaar was ik wat zoekend. Ik bespeurde bij veel Sociaal Werkers een verlangen. Een verlangen wat ik zo zou kunnen samenvatten:

“En nu ik!”.

Sociaal Werkers starten een zoektocht naar wat ze nog meer kunnen en hoe ze dit willen vormgeven.

Ik heb gevraagd wie er met mij over in gesprek wilde gaan. Vervolgens heb ik veel mooie gesprekken mogen hebben waarin steeds duidelijker werd voor mij hoe ik kan bijdragen aan het realiseren van verlangens en dromen.

Na de zomer ben ik zelf krachtiger aan de slag gegaan met een heldere boodschap: “Ondernemerschap voor Sociaal Werkers”. Ik heb mijn ervaringen uit de gesprekken gedeeld in veel blogs en artikelen, ik heb een test ontwikkeld en ben weer vaker een email gaan sturen.

Relaties bouwen, onderhouden en helpen. Walk you talk! Dit is wat ik mijn klanten leer en zo doe ik het zelf ook. Het is fijn om jou te kennen. Het is fijn om jou te helpen en met je mee te denken over jouw dromen en verlangens. Het is fijn om jou te inspireren met mijn emails, soms vol mijmeringen, soms vol kennis en soms met een hint naar mijn aanbod. En als het zover is dan weten mijn klanten mij zelf te vinden. Zo werkt mijn marketing.

Ik sluit 2017 af met goede zin. Mijn bedrijf loopt lekker en in 2018 staan al een paar lieve klanten op mij te wachten om samen aan de slag te gaan.

Ik wil jou bedanken omdat we elkaar kennen. Omdat ik je mag inspireren en helpen. En met je mag werken als jij zover bent.

 

Fijne feestdagen en tot in 2018!

 

BewarenBewaren

Een liefdevolle daad

 

Zo vlak voor een nieuw en vers jaar breekt altijd de tijd aan van terugblikken en vooruitkijken. Iedereen doet dit op zijn eigen manier. Jij bent vast ook al druk geweest met rapportages en werkplannen.

Gisteren ben ik er goed voor gaan zitten. En er gebeurde iets bijzonders. Iets wat ik totaal niet had verwacht. En dit wil ik graag met je delen omdat ik zeker weet dat dit ook voor jou is.

Gisteren was het Planning Day voor mij en mijn maatjes, collega onderneemsters uit Chicago, Avignon, Fort Lauderdale en Harare. Een fijn gezelschap van vrouwen die ik nu al twee jaar ken. Iedere woensdagavond om 7 uur komen we bij elkaar.

Ik ben goed voorbereid en heb al mijn cijfers en overzichten om me heen verzameld. Bedrijfsresultaten, een rijtje wat goed ging, een rijtje wat minder ging, een rijtje wat er anders moet, etc.

Dan opent Juliet de sessie met een onverwachte vraag:

What are 10 things that you’d love to forgive yourself for, release and let go (from 2017)?

Wat zijn de dingen die jij jezelf wilt vergeven?

Onmiddellijk kwamen er een aantal dingen bij mij naar boven. Kleine dingen maar ook 1 heel groot ding. En dat raakte me. Tjonge, pffff…. En ik heb de tijd genomen om mezelf te vergeven. Ik heb het gedeeld met het groepje en het voelde verschrikkelijk goed.

Wat zijn de dingen van dit afgelopen jaar die jij jezelf wilt vergeven?

Pak even een paar seconden om te voelen …

 

Jezelf vergeven is een liefdevolle daad. Zo heb ik het in ieder geval beleefd gisteren. Je kunt de dingen loslaten die niet goed zijn gegaan, fouten die je hebt gemaakt, doelen en werkresultaten die je niet hebt gehaald.

Juliet zei: “Vergeven en loslaten betekent dat je er vanaf nu niet meer aan hoeft te denken, je niet meer schuldig hoeft te voelen. Het maakt je lichter. En open en nieuwsgierig naar het nieuwe jaar.”

Naast het bekende ‘eindejaarsgevoel’ van ‘ik moet nog zoveel doen’ heb ik sinds gisteren ook heel veel zin in 2018. Mijn bedrijf is nu op orde, ik heb een geweldige fijne klantenkring, mijn producten geven resultaat. In 2018 ga ik me richten op het verfijnen daarvan. Kernwoorden zijn: service, connected en impact.