Piepjong

 

Dit is een ode aan de jonge sociaal werker. Sommige nog piepjong. In de LENTE van hun leven. We hebben ze nodig! Voor hun frisse blik. Hun onbevangenheid. Hun liefde voor het vak. Hun compassie voor hun klanten.

Sjef van der Klein

Op 14 maart is Sjef van der Klein verkozen tot Sociaal Werker van het jaar 2018. Hij is nog maar 26 jaar. Piepjong. In de LENTE van zijn leven. Bevlogen en positief. Zoals Sjef zijn er meer: jonge sociaal werkers. Sjef heb ik al eerder leren kennen als deelnemer aan een van mijn trainingen. En gelukkig kom ik steeds vaker jonge sociaal werkers tegen in mijn trainingen.

Wat mij opvalt is hun positieve kijk op het vak. Hun bereidheid om alles te doen wat hun klanten nodig hebben. Ze hebben hun primaire focus bij hun klanten. En zijn sensitief als het gaat om hun opdrachtgevers.

De oude garde

Ik bewonder ze omdat ze in de organisaties waar ze werken vaak te maken hebben met ‘de oude garde’. Het gros van de sociaal werkers is nog steeds in de middelbare leeftijd en ouder. Het is compleet logisch dat als je al jaren meeloopt in dit veld je al van alles voorbij hebt zien komen. Bij ieder nieuwe wind denk je dat die ook wel weer zal overwaaien. For the record: ik ben zelf 55 dus dit is absoluut geen beschudiging maar meer om je te laten weten dat ik het snap ;-)

Ik bewonder de jonge garde hoe ze zich voegen in hun organisaties. Hoe ze fans krijgen. Hoe ze laveren tussen ‘been there, done that’ en ‘hier gaan we de schouders onder zetten’. En let op: als junior en senior samenkomen kunnen er prachtige initiatieven ontstaan! Ook dat kom ik tegen!

Op de barricades?

Op het zelfde congres waar Sjef werd verkozen tot sociaal werker van het jaar 2018, pleitte Margot Scholte in haar Marie Kamphuis lezing voor SANS: Sociale Actie Nieuwe Stijl. Ze moedigde de sociaal werkers in de zaal aan om weer om de barricades te gaan. Om het front te sluiten. Terug naar de politiserende hulpverlening. Maar dan in een nieuwe stijl.

Ik schrok er wat van. Is dat wat we nodig hebben? Misschien dat het bij ‘de oude garde’ enige gevoelens van vervlogen romantiek oproept. Vooruit … Maar sociaal werkers zoals Sjef zie ik heel andere dingen doen.

Van deze tijd!

Jonge sociaal werkers zijn van deze tijd. Ze zijn door en door vertrouwd met het internet waardoor ze snelle toegang hebben tot kennis en connecties. Oude machtsstructuren zijn onder invloed van de nieuwe samenleving op sommige plaatsen compleet verdwenen.

Jonge sociaal werkers maken de wereld beter. Niet vanaf de barricades maar met een tweetje aan de wethouder. Met een gloedvol verhaal op facebook. Ze zijn ‘vrienden’ met de beleidsambtenaar.  Nemen een vlog op met de staatssecretaris. Ze zijn niet bang om te experimenteren. Ze zitten vol ondernemerszin.

Op wie ben jij trots?

Jonge sociaal werkers. We hebben ze nodig. Laten we ze koesteren en aanmoedigen. Ken jij een jonge sociaal werker waar je trots op bent? Fijn als je hem of haar hieronder in de comments wilt noemen!

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Klik ‘refresh’

 

Wanneer heb jij voor het laatst op jouw eigen ‘refresh’ knop geklikt?

De lente nodigt uit om te vernieuwen.

Om opnieuw uit je ei te kruipen.

 

Lieve lezer,

Time flies! Het is alweer half maart. Misschien schrik je ervan en denk je dat er nog zoveel is wat je had willen doen en wat je nog niet gedaan hebt. En zie je op tegen wat er allemaal nog te doen is. Heb je nog maar net je werkplan voor dit jaar rond en is er al bijna een kwartaal voorbij!

Je agenda lijkt soms een achtbaan maar hoe zit het met jou? Als professional? Als mens? Wanneer is er tijd en ruimte om te reflecteren? Om achterover te leunen? Om uit de tredmolen te stappen en te vernieuwen?

De lente is het perfecte seizoen om ruimte te maken voor vernieuwing. Om op je eigen ‘refresh’ knop te klikken. Als je de seizoenen volgt dan is er altijd beweging. Dan is er altijd groei. Na de winter waarin er tijd is om naar binnen te keren is het nu de tijd om weer naar buiten te gaan. Pril en fris.

Mensen zijn gemaakt om te bewegen. Om te groeien. Om opnieuw te beginnen. Ook in je werk. Professionals die al jaren stilstaan die verzuren. Dat wil je niet. Voor jezelf niet en voor je collega’s niet.

De ‘refresh’ knop kan een inspirerend boek zijn wat je aan het lezen bent, een gesprek wat je raakt, een droom die steeds luider klinkt. Iets wat je aanzet om te vernieuwen. De bron van waaruit je in beweging komt. Je weet vast waar die knop bij jou zit!

De vernieuwing die jij vervolgens kiest, hoeft niet altijd groots en meeslepend te zijn. Een kleine verandering, een nieuwe gewoonte kan je al dat verfrissende gevoel geven. En soms zit het ook gewoon in een nieuwe jurk of tas. Alleen al dat je luistert naar jezelf, toegeeft aan je natuurlijke behoefte om te bewegen, om te vernieuwen, om te groeien, geeft je een goed gevoel. Herken je dat?

Pluk je dag vandaag. Zet je deuren open en laat de lente binnenstromen. Wat ga jij doen om op de ‘refresh’ knop te klikken? Fijn als je dat hieronder wilt delen. Zo kunnen we elkaar inspireren en aan ideetjes helpen.

 

3 tekenen dat de Sociaal Werk Lente eraan komt!

 

Soms moet je echt speuren naar de lente. Het is Maart dus je weet dat ie eraan komt. De zon wint al aan warmte en de eerste merels laten van zich horen. Maar het kan ook zo omslaan: kou en wind geven het gevoel alsof de lente nog heel ver weg is. Maar dat is bedrog want de lente is wel degelijk onderweg. Als je beter kijkt, als je speurt naar tekenen dan zul je ze zien.

Ik ben ervan overtuigd dat ook in het Sociaal Werk de lente eraan komt. Nog niet uitbundig en kleurrijk maar wel pril en ontluikend. Dit zijn 3 tekenen waaraan ik het kan merken:

1. warmte

Warmte is nodig om te kunnen groeien en bloeien. Speuren naar warmte in ons vak brengt mij vooral op het spoor van mensen. Bevlogen sociaal werkers die met elkaar ons vak nieuw leven inblazen.

Deze warmte is steeds beter te bespeuren. Warmte ontstaat vooral op plekken waar sociaal werkers elkaar ontmoeten en waar er tijd en ruimte is om met elkaar connecties aan te gaan. In deze ‘open ruimte’ kan creativiteit groeien. Kan potentie winnen aan kracht.

Een mooi voorbeeld is Krachtproef. Krachtproef is een community van vernieuwende opbouwwerkers die elkaar ontmoeten op een digitaal platform en een jaarlijks festival.

2. pril

Ieder begin is pril. Is kwetsbaar. Maar ieder zaadje heeft ook potentie om tot iets groots uit te groeien. Ik zie om mij heen in het Sociaal Werk steeds vaker dat sociaal werkers ruimte krijgen en nemen om gewoon te beginnen.

In het klein. Pril en groen en vaak daardoor ook heel kwetsbaar. Maar wel met een sterk geloof in de potentie van hun ideeën en plannen.

Prille ideeën hebben vaak bescherming nodig. Om ervoor te zorgen dat ze niet omver worden geblazen. Een veilige plek in de luwte waar in alle rust een idee aan kracht kan winnen. Soms is er ook een stutje nodig. Ondersteuning.

Sociaal werkers die vanuit hun baan een pril idee willen ontwikkelen hebben managers en directeuren nodig die hen beschermen en ondersteunen. Mooi voorbeeld is een klant van mij bij wie ik een team van kartrekkers mag ondersteunen. Het kartrekkers team krijgt alle vrijheid en ruimte om te experimenteren.

Andere sociaal werkers starten een eigen bedrijf om hun prille idee uit te werken. Het aantal studenten in mijn Basics programma groeit steeds harder. Het programma en de support community biedt hen de bescherming en ondersteuning om hun idee te laten groeien tot een volwaardige onderneming.

3. verrassing

De lente zorgt altijd weer voor verrassingen. Dat de lente komt staat vast en veel is vertrouwd maar ook altijd zijn er weer verrassingen. Een plant die opeens op een andere plek opduikt. Een struik die van kleur is veranderd.

Ik zie ook verrassingen opduiken in het Sociaal Werk. Een heel mooi voorbeeld vind ik een initiatief van Sanne Verburg, jongerenwerker bij Forte Welzijn. Zij organiseert een bijeenkomst voor jongeren waarbij ze alles kunnen leren over het starten van een eigen onderneming. Ik vind dat verrassend en vernieuwend.

 

 

Verrassingen geven energie. De oh’s en ah’s van je verwondering maken je hongerig naar meer. Verrassingen wakkeren nieuwsgierigheid aan. Want als dit kan, wat kan er dan nog meer? Dit is een soort van accelerator voor groei.

Verrassingen kunnen ook een tijdje borrelen en onder de oppervlakte blijven maar op een gegeven moment steken ze vanzelf wel hun neus boven de grond. En dan is het genieten!

 

Mijn speurtocht naar de tekenen van de lente in het Sociaal Werk is denk ik nog maar een begin. Ik vermoed, weet bijna wel zeker, dat er nog veel meer tekenen en voorbeelden zijn. Wil jij jouw tekenen en voorbeelden hieronder delen? Zo kunnen we bij elkaar de hoop versterken dat we nu al bouwen aan een mooie toekomst voor het Sociaal Werk! Graag jouw reactie hieronder.

 

 

Bijna Lente

Gedicht door Anouk Brack, www.anouka.nl

Anouk  is auteur van “De verborgen dimensie van leiderschap”.

 

“Bijna-Lente”

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij gevoelens

Borrelt stilletjes

de bijna-lente

De bijna-lente,

het is nog niks

en tegelijk alles

Potentie

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij gevoelens

Borrelt stilletjes

de bijna-lente

Het is verwarrend

want kijk ik gewoontjes

om me heen

dan is het leeg & kaal

koud & grijs

om depressief van te worden

of ongeduldig.

Zoveel plannen, ideeën,

zaadjes geplant.

Ik wil ‘t resultaat,

graag NU.

Onder de oppervlakte

Achter ‘t denken

Voorbij m’n gevoelens

Vindt het plaats

Iets wordt gemaakt

uit niets.

Ongrijpbaar

Allesomvattend

Gevoed door

Vertrouwen, geduld,

vuur

en

schaamteloze dromen.

‘t is bijna lente.