Mijn ideale welzijnsorganisatie

Mijn ideale welzijnsorganisatie.

Stiekem heb ik wel eens gewenst dat ik een nieuwe welzijnsorganisatie zou mogen oprichten. Gewoon vanuit het niets helemaal van onderaf opbouwen. Om alle inzichten in te kunnen stoppen en zo een voorbeeld te hebben van hoe het wel kan. Flauwekul natuurlijk want niemand heeft de wijsheid in pacht.

Zou ik overigens de boreling wel ‘welzijnsorganisatie’ willen noemen? Liefste zou ik kiezen voor een naam die gelijk duidelijk maakt aan mijn klant wat hij of zij bij mij kan halen.

De klant is voor mij de afnemer van mijn diensten, de gebruiker, dus, zoals je wilt de burger. Wat kan die klant dan bij mij halen? Hulp bij gelukkig zijn, gezond zijn, lekker wonen en sociale contacten als de klant daar zelf niet uitkomt. Ik wil gaan voor een duurzame relatie. Ik wil vooraan in de rij staan als mijn klant er zelf niet uitkomt. Als mijn klant nog jong is wil ik hem helpen te spelen met andere kinderen als hij zelf gepest wordt. Als mijn klant later zelf kinderen heeft help ik hem als hij zich zorgen maakt over de veiligheid in de buurt. Als de kinderen al de deur uit zijn en zijn partner overlijdt en hij stikt van verdriet wil ik hem helpen met zijn rouw.

Helpen is voor mij niet zijn probleem overnemen maar als een raadsman en vertrouweling terzijde te staan. Ik kan helpen door mijn klant te verbinden met zijn eigen kracht en de kracht van mensen om hem heen. De mensen om hem heen zijn familie, vrienden, buren, vrijwilligers en andere professionals.

Wie betaalt mij voor mijn hulp? Met mijn hulp lever ik waarde en die waarde kan ik vertalen in een prijs. Het liefste wil ik dat diegene die de waarde ontvangt ook zelf die prijs betaalt. Dus ik stuur een rekening naar mijn klant. Als mijn klant de waarde in verhouding tot de prijs als eerlijk ervaart zal hij de rekening betalen.

Ik zorg ervoor dat ik diensten heb ik verschillende prijsklassen. Een instapdienst zoals bijv. een teleseminar waarin ik wel 100 klanten tegelijk 7 tips kan geven hoe om te gaan met rouw. Tegen weinig kosten lever ik waarde die ik kan vertalen in een kleine prijs. Een stap verder biedt ik online hulpverlening, geen reiskosten of dure gespreksruimten dus ook dan kan ik met minder kosten nog steeds waarde leveren en een redelijke prijs vragen. Natuurlijk heb ik ook mijn high-end product: een exclusief pakket van 6 individuele hulpverleningsgesprekken, waarde voor een volle prijs. De waarde in elke vorm van diensten staat voorop!

Als mijn klant zelf niet genoeg geld heeft om de rekening te betalen zoekt mijn klant zelf naar andere manieren om toch te kunnen betalen. Misschien kan mijn klant zelf ergens waarde leveren voor een prijs waarmee hij mijn prijs weer kan betalen. Misschien kan mijn klant met mijn rekening naar de gemeente gaan en de gemeente vragen om te betalen, of de verzekering. Of kan familie de rekening betalen. Ik denk graag met mijn klant hierover mee.

Nu heb ik het steeds over ‘ik’ en als ik het heb over een nieuwe welzijnsorganisatie gaat het natuurlijk eigenlijk over ‘wij’. Dan heb ik welzijnswerkers in dienst die wellicht denken: “het zal wel met die waarde en prijs, ik wil gewoon maandelijks mijn loon”. Op dit punt begin ik te twijfelen. Hoe verbind ik loon aan waarde? Ga ik dan toch naar de gemeente en zeg ik “jij wilt gelukkige burgers, die waarde ga ik leveren maar dan moet je wel eerst de prijs op mijn rekening storten zodat ik gegarandeerd lonen kan betalen”. En wie bekommert zich daarna nog om de waarde? Of heb ik voor welzijnswerk zoals ik het hier schets helemaal geen organisatie nodig? Er zijn inmiddels steeds meer mensen die in een waarde-economie, de society 3.0, geen plek meer zien voor hiërarchische organisaties.

Kortom, de wijsheid heb ik inderdaad niet in pacht. Wel inzicht in dat het anders moet en kan. En wat is jouw idee? Hoe ziet jouw ideale welzijnsorganisatie er uit? Hieronder bij de reacties kun je jouw ideeën kwijt.

Maak het de klant makkelijk om jouw klant te zijn

Zure welzijnswerkers

Soms kom ik zure welzijnswerkers tegen (ik heb er best even over nagedacht of ik dit zo wel wilde opschrijven). Zure welzijnswerkers zijn niet aardig voor hun klanten. Ze vinden dat klanten zeuren, te veel van hun tijd in beslag nemen en teveel aandacht vragen. Jij kent ze vast! Alhoewel ik natuurlijk hoop dat het er niet teveel zullen zijn.

Het probleem zit niet in de klant. Het probleem is dat de welzijnswerker niet snapt wat de klant bezielt. De meeste klanten voelen zich erg onzeker. “Heb ik wel de juiste keuze gemaakt om deze afspraak te maken?” “Als ze mijn probleem nu maar niet stom vinden.” “Straks moet ik huilen.”

Jij kunt de klant helpen om zich minder onzeker te voelen en daar is maar heel weinig voor nodig. Het allerbelangrijkste is dat je gewoon aardig bent en met een beetje geluk ben je dat als je gewoon jezelf bent. Vergeet even alle methodieken die je ooit geleerd hebt en geef 100% van jouw aandacht aan jouw klant. Je helpt de klant om zich minder onzeker te voelen.

In de volgende stap komen jouw methodieken om de hoek kijken. Erken de klant in zijn of haar probleem. Laat de klant zien of voelen dat jij snapt waar hij of zij van wakker ligt. Besteed uitgebreid aandacht aan deze stap. Soms willen welzijnswerkers te snel naar hun oplossingen met het risico dat je de klant kwijtraakt. Stel vooral de juiste vragen en luister.

Vertel dan de klant over de oplossingen die jij hebt. Vertel wat je eerder hebt gedaan voor mensen met vergelijkbare problemen. Probeer hier zo helder en transparant mogelijk in te zijn. Niet “ik kan nog eens bij u langskomen en dan kunnen we er verder over praten”. Wel “we spreken vijf gesprekken af; in het eerste gesprek ga ik u nog beter leren kennen; in het tweede gesprek verkennen we samen waar uw probleem vandaan komt; in het derde gesprek …etc.” Zie de klant vooral als een partner in dit traject met een eigen verantwoordelijkheid en ook en vooral eigen kracht. Houd de klant niet dom maar help de klant om klant te zijn.

En natuurlijk vertel je de klant wat jouw oplossing hem of haar gaat opleveren. “Na die vijf gesprekken durft u het huis weer uit zodat u zich minder eenzaam zult voelen”. Of “nadat we drie keer samen de agenda van het buurtcomité hebben voorbereid zullen de vergaderingen weer met plezier bezocht worden.

De laatste stap is de klap op de vuurpijl: ziet de klant het zitten om met jou in zee te gaan vertel hem dan wat hij moet doen om nu echt jouw klant te worden. Hier gaat het om de conversie, de daadwerkelijk koop of deal. Maak deze laatste stap ook makkelijk voor jouw klant: “vul dit formulier in” of “bel met dit nummer om een afspraak te maken” of “maak het bedrag over op deze rekening”.

Op deze manier krijg je ‘voorbeeldige’ klanten die jou op geen enkele manier het gevoel zullen geven dat ze zeuren of om overmatige aandacht vragen. Integendeel: je bent op een heldere manier het commitment aangegaan waardoor jij vooral dat kunt doen waar je goed in bent en je de waardering krijgt die je verdient.

Vind je het leuk om te reageren? Dat kan hieronder!

P.S.: vind je dit een goed artikel waar je wat aan hebt, schrijf je dan even in voor mijn ezine WNmarketing Inspiratie. Je krijgt dan de nieuwste artikelen vanzelf in jouw mailbox! Inschrijven kan rechtsboven op deze pagina.